Dün Yaprak’la elele, pusetimizi almadan yola çıktık. Böyle zamanlardaki ilk durağımız olan Şairler Sofası Parkı’ndaki çocuk bahçesinde biraz oynadıktan sonra caddesinin karşısındaki Cafe Zero’ya gitmek üzere yola koyulduk. Ama parkın içinde bizi bir sürpriz bekliyordu. Taşlı yoldan aşağı yürüken karşımıza bembeyaz ve hareketleri çok yavaş bir köpek çıktı. Bu köpek tamı tamına 18 yaşında olduğunu sahibesinden öğrendiğimiz Tommy idi. Tommy bütün ihtiyarlığına rağmen çimenlerin arasında dolaşmaya çalışıyor ama çişini yapmak için bacağını bile kaldıramıyordu. Yaprak onun yanına gittiğinde hareketsizce duruyordu. Yaprak sanırım karşısında bu kadar tepkisiz bir köpek görünce şaşırdı. Onun kaparık tüylerini sevdi, heyecanlandı. Bense Tommy’nin geçkin yaşını, hareketlerindeki zorlanmayı o kadar net hissedebildim ki, yüreğim acıdı. Yarısı sevgi, yarısı üzüntü dolu karmaşık duygular içinde parkdan ve Tommy’nin yanından ayrıldık.
Yazılarımıza Gelen Son Yorumlar