Dört günlük yazma arasında elimde tonlarca fotoğraf birikti. Elbet onları da blogumuza ekleyeceğim ancak bugün bir fotoğraf çektim ki, benim için çok önemli.

Klasik akşamüstü park gezintimizi noktaladığımız market önünde ben  taşlara oturmuş, Yaprak’sa bisikletinde dondurma yiyorduk. Birden uzaktan tanıdık iki sima yaklaştı : Sevil ve Serpil. Her ikisi de benim hayatım için çok önemli ve değerli iki insan, iki dost. Öyle bir dostluk ki evveliyatı 25 yıla dayanır. Biz Yaprak’la bir ay boyunca Datça keyifi yaparken onlar işleri nedeniyle birkaç gün sonra dönmek zorundalar. İnsan birden eski yazları, aylarca beraber geçirilen güzel dakikalara hatırlamadan edemiyor.

Önümüzdeki iki gün içinde bir akşam Yaprak’ı alıp onlara gitmeyi ve anneleri Nuran teyzeyi ziyaret etmeyi planlıyorum. İnşallah planımda bir aksama olmaz.

Tags: 19 aylık bebek gelişimi, Datça Aktur, Nuran Dinçer, Serpil Dinçer, Sevil Dinçer