Yaprak pazar günü ufak bir flört yaşadı. Starbucks’da oturuken yan masamızdaki yakışıklı delikanlı ile aralarında oluşan elektiriklenme sonucu biz ebeveynler romantik dakikalara şahit olduk. Yaprak’dan iki ay büyük olan ve maalesef şimdi ismini hatırlayamadığım yakışıklı delikanlı bizimkine ilgi gösterdikçe bizimki kaçtı, Yaprak ona ilgi gösterdikçe de delikanlı. hmmmm …. hep aynı hikaye değil mi? 2 sinde de, 22 sinde de 52 sinde de hep böyle, kaçan kovalanıyor …

Arada da sakin ve mutlu dakikalar yaşanmadı değil ama …

Tags: 28 aylık bebek gelişimi, Nişantaşı City's Starbucks

Bu öğleden sonra Yaprak’la “ilk”lerle dolu bir gün geçirdik. Birinci “ilk” imiz puset olmadan minik canavalarla Nişantaşı’na çıkmamızdı. İTÜ Konservatuar binaları ve lokalinin önünden yürüyerek Hüsrev Gerede caddesine, oradan da Teşvikiye Caminin önüne çıktık. Yolda başlangıçta elimi sımsıkı tutan Yaprak, ilerleyen dakikalarda özgürlüğünü ilan etti ve tek başına son derece emin adımlarla Nişantaşı’na doğru yürümeye koyuldu.

Pusetle sık sık uğradığımız Teşvikiye Caminin bahçesine bu sefer yürüyerek girdik. Etrafta koşuşturan Yaprak’dan 2-3 yaş büyük çocuklar onunla çok ilgilendiler, ona toplarını verdiler. Bizimki de biraz şaşkın, biraz mutlu bir şekilde onları anlamaya, takip etmeye çalıştı.

Teşvikiye Camisi’nden sonra en uğrak yerlerimizden Starbucks Citys’e gittik. Burada bir başka ilkimizi daha yaşadık. Yukarıda soldaki fotoğrafta görmüş olduğunuz iskemleye benim şaşkın bakışlarım eşliğinde Yaprak hanım ben birşey demeden “kendi kendine” tırmandı ve oturdu. Adeta yürümekten çok yorulduğunu anlatmak istercesine arkasına yaslandı ve bana gülümsedi. Bir an karşımda 16 aylık bebeğim değil de, yakın bir arkadaşım varmış gibi hissettim, afalladım ama çok da mutlu oldum.

Biz masada otururken önümüzde yer alan cam kenarı koltukları boşaldı ve biz bu çok sevdiğimiz geniş, rahat bölüme geçtik. Yaprak yine beni şaşırtarak koltuğun birine kendi kendine tırmandı. Elimdeki fotoğraf makinasını görünce ise “oh be, dünya varmış” edasıyla bana bakarak bir de poz verdi . Sonrasında da ona çalışanların oynaması için verdiği küçük boy kağıt bardaktan kendi kendine su içti, bu da gün içindeki üçüncü ‘ilk’imiz oldu.

Starbucks’dan çıkdıktan sonra geldiğimiz yoldan eve dönmek üzere yine yürümeye başladık. Yaprak cami önündeki çiçekçi çingene adamın rengarenk çiçekleri ile çok ilgilendi. Bunun üzerine sevimli adam minik ponpona yukarıda görmüş olduğunuz sarı güneş çiçeğini hediye etti. Bu hediye Yaprak’ın çok hoşuna gitti. Onu elinde sanki dünyanın en önemli şeyi varmışcasına eve kadar özenle taşıdı.

Yaprak’da şu geçtiğimiz iki gün içinde büyük değişiklikler farkediyorum. Benim dediğim uzun cümleleri takip edebildiğini, fiziksel olarak çok güçlendiğini görüyorum. Benimle konuşmak istediğini hissediyorum ve ağzında gevelediklerinin gerçek kelimelere dönüşeceği günü sabırsızlıkla bekliyorum. Ona “hayır” dediğim durumlarda yavaş yavaş inatlaşmaya başlaması da anne olarak yeni stratejiler geliştirmem gerektiğini gösteriyor. Yaprak’la vakit geçiren arkadaşlarım onun “çok insancıl, sevgi dolu, sıcak, kendi kendini meşgul eden ve kendine güvenli” bir çocuk olduğunu söylüyorlar. Böyle gözlemleri duymak çok hoşuma gidiyor, doğru yolda olduğumuzu bana hissettiriyor.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, Nişantaşı City's Starbucks

Dün yine Starbucks Citys’deydik. Bu sefer bize kısa süreliğine bile olsa babamız da katıldı. Yaprak’la İlhan ilk başta kahvelerimizi ve yiyeceklerimizi aldılar sonrasında ise oturduğumuz yerde bol bol oynadılar. Yaprak babası gittikten sonra artık kendi mekanı haline gelen Starbucks’da bir aşağı , bir yukarı dolandı, onunla ilgilenen bütün müşterilerle sohbete girişti, bazılarının masalarını hatta çantalarını karıştırdı, çalışanlarla eğlendi, kısacası annesi dışında herkesle bol bol şımararak vakit geçirdi. 

Tags: 15 aylık bebek gelişimi, Nişantaşı City's Starbucks, Starbucks

Blogumuzu takip edenler Yaprak’la benim en uğrak yerlerimizden birinin Beşiktaş-Nişantaşı-Şişli-Taksim hattı ve alışveriş merkezleri içindeki “Starbucks Coffee”ler olduğunu bilir. ( Hatta etiket bulutumuz içinde bile Starbucks yer alır.) Bu noktalar arasında en çok gittiğimiz ise Nişantaşı City’s şubesidir. Geçen gün blogumuza gelen bir yorum beni hem şaşırttı, hem üzdü, hem de sevindirdi. Yorum şöyle:

Merhaba,

Sevgili Yaprak ve sizin Starbucks Coffee Nişantaşı City’s ziyaretinizde sipariş ettiğiniz muffini severek tüketememiş olmanıza üzüldük. Kabul ederseniz sizi ve Yaprak’ı yine bu mağazamızda ağırlamak ve keyifle tüketebileceğiniz ürünlerimizden ikram etmek isteriz.

Sevgi ve Saygılarımızla,

Canan Kelel
Starbucks Coffee Türkiye
Müşteri İlişkileri Uzmanı

Bu yorum beni şaşırttı çünkü müşteri memnuniyeti adına nasıl ciddi bir internet taraması yapıyorsa Starbucks, bizim blogumuza ulaşıp yazımızı okuyabiliyor. Diğer taraftan yorum beni üzdü çünkü Starbucks yetkilileri sanmasın ki biz hep şikayetciyiz. Aslında biz en sevdiğimiz kafenin öyle iyi takipçiyiz ki, yeni çıkan ürün muzlu muffini farkedip deneyelim istemiştik. Olumsuz oldu, o ayrı konu . Yorumun beni sevindiren tarafı ise Starbucks’ın bence “iyi” müşterilerinden biri olarak böylesine yakın ilgi görmemiz. Canan Hanım’a da buradan yakın alakası ve takipçiliği için hem tebrik, hem de teşekkür ediyorum. Minik muzlu muffini beğenmeme nedenim ise damağımda muzdan çok un tadını bırakması idi, sanırım tarifte biraz değişikliğe gidilse iyi olur.

Ayrıca atlamamamız gereken önemli bir konu da Nişantaşı City’s ekibi. Hepsi özellikle Yaprak’la o kadar sevgi ve ilgi dolu bir ilişki içindeler ki, ben neredeyse kıskanıyorum. Bütün City’s ekibine ayrıca blogumuz kanalı ile teşekkür ediyoruz. Yukarıdaki fotoğrafta City’s içindeki Starbucks’da çekilmiştir.

Tags: Nişantaşı City's Starbucks, Starbucks