Dün Yaprak’la yine pusetsiz elele sokağa çıktık. İlk durağımız planladığımız üzere Şairler Sofası Parkıydı. Maalesef tam üst sokaktaki okulun dağılma saatinde parka vardığımız için bütün oyuncaklar çok meşguldu. O nedenle biz de parkın içerisinde biraz dolaşarak heykelleri inceledik. Yaprak’ı Orhan Veli Kınık’ın kucağına oturtup fotoğraf çektiğim esnada İlhan’dan telefon geldi. Yakınlarda olduğunu ve bize katılabileceğini söyledi. Beş on dakika kadar da 14 aylık Tuna bebek ve annesi ile sohbet ettikten sonra İlhan geldi. Bende Yaprak’ın bir de fotoğrafını çekti, çok iyi etti.

Sonrasında caddenin karşısındaki Cafe Zero’ya geçtik. Cafe Zero ekibi de artık Yaprak’ı çok iyi tanıdıkları için ona bol köpüklü çikolatalı süt ikram ettiler. Yerimize yerleştikten kısa süre sonra karşı masamıza bir çift geldi. Hatta İtalyanca telefonla konuşan uzun boylu adama kulağım gitti ve burnumun direği yine “İtalya, İtalya” diye sızladı. Zaten telefonda Nevra ile Eray’ın da önümüzdeki hafta İtalya’da olacağını öğrendiğim iki-üç saat olmuştu, bu İtalyanca konuşmalar da yarama tuz biber ekti adeta. Yaprak her zamanki gibi bizim masa dışında her yerle ilgiliydi ve bir baktık bahsini ettiğim karşı masamızdaki çiftin yanına yerleşmiş bile. İsimlerinin Dilek ve Mehmet Işık olduğunu öğrendiğimiz çiftle Yaprak o kadar uzun süre oturdu ki, sonunda “bir fotoğrafınızı çekebilir miyim?” diye sormak zorunda hissettim kendimi. Yaprak çiftin kendilerine yemek üzere aldıkları tosttan, kekten hapur hupur yedi. Hatta İlhan’a “O tostu ben vermeye kalksam yemez” diye sitem bile ettim.

Zaman hızla akıp gitti ve saat 19:30′a yaklaşırken biz de evimize dönmek üzere ayaklandık. Yaprak hanım da ancak bizim kalkmamızla Dilek abla ve Mehmet abisinin yanından ayrıldı ve bize katıldı. Eve dönüş yolunda bir eli bende, bir eli İlhan’da yarı yürüyerek, yarı havada çok eğlendi minik böcek. Ayrıca yol üzerinde Aslı ile karşılaştık ve görüşmek üzere sözleştik. Eve vardığımızda saat sekizi geçiyordu. Yaza girmemizle beraber havanın geç kararmasına halen alışabilmiş değilim, hep saatin ne kadar geç olduğunu görüp şaşırıyorum. Yemek saatlerimiz ise hepten kaydı. Bakalım ne zaman alışacağım bu durma?

Tags: 17 aylık bebek gelişimi, Akaretler Şairler Sofası Parkı, aslı uçman, Cafe Zero Akaretler, Dilek Işık, Mehmet Işık, Nevra Taşdemir Işık

Bugün Nevra bana bir link göndermiş. Anneler ve çocukları üzerine çok hoşuma giden bir web projesi geliştirmiş Pınar Süt Çocuk. Bu projede anneler, hem kendi anneleri, hem de çocuklarına ait fotoğrafları siteye yükleyerek kısa bir film yapabiliyorlar. Ben de derhal fotoğraf arşivimden birkaç kare seçip kendi filmimizi oluşturdum. Bu linke tıklayarak isterseniz Sertap Erener’in güzel sesi eşliğinde bizim kısa filmimizi seyredebilirsiniz, isterseniz de siz kendi çalışmanızı yapabilirsiniz. Laf arası biz Pınar Çocuk Sütü içmiyoruz ama bu kampanyalarına seve seve katıldık

Tags: Nevra Taşdemir Işık, Pınar Süt Çocuk

Geçen yıl Eve’s Eyes blogumla ilk defa tecrübe ettiğim Blog Ödülleri’nin bu yıl ikincisi düzenlendi. Ben de ödüllerin 2009 ayağına iki blogumla katıldım. Biri elbet Minik Yaprak’ın Günlüğü, diğeri ise Aya Mediven Kurduk.biz. Geçen yıla göre çok daha organize olan Blog Ödülleri 2009′da kategori sayısı arttırılmış ve çok kuvvetli sponsorler bulunmuş. Geçen pazar günü de Hürriyet İK gazetesinde organizasyonu düzenleyen ekip ve yürüttükleri süreç hakkında bolca bilgi bulunan bir makale çıktı.

Ödüllere katılım sürecinde bloglarımı kayıt ettikten sonra bir süre onaylanmaları için bekledim. 11 Nisan’dan itibaren de halka açık oylamalar başladı. Büyük bir heyacanla 3-5-25-50 derken oylarım her iki kategoride de yüzü aştı. Bloglarımın tanınması bakımından çok memnun olduğumu söylemeliyim. Benim bloglarımdan haberdar olmayan birçok arkadaşımdan beni motive eden takdir dolu sözler duydum. Oy toplama aşamasında bana destek olan ablam Başak, kardeşim Alp ve sevgili dostum Nevra’ya da ayrıca çok teşekkür etmem lazım.

Bugün ayın 22′si. Oylamalar 26 Nisan Pazar günü sonlanıyor. Önümüzde dört gün kaldı. Ben halen ulaşabildiğim her noktaya mesajlarımı iletiyorum. Bloglarıma bakmalarını ve bloglarımın sıralamadaki yerlerini yukarı çekebilmek için oy vererek destek olmalarını istiyorum. Elbet birçok kişi de “Ne durumdasın?” diye soruyor. Aşağıda her iki kategorideki ilk onun listesini görebilirsiniz. Aya Merdiven Kurduk ile 133 blog arasından 4. sıradayım, Minik Yaprak’ın Günlüğü ile ise 22 blog arasında yine 4.yüm. Önümüzdeki günler bu listeyi ne derecede değiştirir bilemiyorum ama halen bütün blogların oy toplamaya çalıştığını da takip edebiliyorum. Alttan gelen rakiplerim çok yakın, üstündekilere ise ben çok yakınım. Kısacası “çıkmayan candan ümit kesilmez” diyorum ve oylarınızı bekliyorum

Coca Cola Aile Kategorisi ( toplam 22 blog )

1. Ali Baba ve Kırk Haramiler 449
3. Baba Olmak 336
2. Savaş Çocukları 311
4. MİNİK YAPRAK’IN GÜNLÜĞÜ 185 oy
5. Pi-nik Kuş 143
6. Karpuz Suyu 125
7. Zeynep’in 365 Günü ve Devamı 94
8. Çocukla Hayat 74
9. Mira’nın Bahçesi 71
10. İrem Kayra’nın Günlüğü 66

Efes Pilsen Kültür Sanat Kategorisi ( toplam 133 blog )

1. Madde Bağımlısı 212
2. Sanatlog 210
3. Güneşin Tam İçinde 189
4. AYA MERDİVEN KURDUK.biz 140 oy
5. Şehriderya 122
6. Deneme Yazıları 120
7. Farklı Tarih 119
8. İyi Kötü Film 116
9. Sinemaestro 103
10. Kocaeli Etkinlikleri ve Haberleri 69

Tags: alp aral, başak dede, Blog Ödülleri 2009, Nevra Taşdemir Işık

Dün Yaprak’la eski şirketim KAR/Vesbo’ya gitmek üzere yol çıktık. Ziyaretimiz için kimsenin işlerini bölmemek amacıyla cuma günü ve öğleden sonra saatlerini özellikle seçtik. Ne de olsa cuma öğleden sonraları yarı tatil havasında geçer şirketlerde. Yaprak takside çok huysuzlandı, sıkıldı. İş Merkezine girdiğimizde bile huysuzluğu kesilmemişti. Vesbo’daki iş arkadaşlarım Yaprak’ı en son geçen Ağustos görmüşlerdi, o yüzden ben de biraz heyecanlıydım, bakalım Minik canavarı nasıl bulacaklardı. İş Merkezi’inde güvenliğin “Merhaba, İpek hanım” diyerek karşılaması çok hoşuma gitti, demek beni unutmamışlardı. Üçüncü kata eriştiğimizde ilk başta  Olcay ile karşılaştık. Bizimki bir can havliyle kendisinin Olcay’ın kucağına atınca şaşırdım. Sonra Soaud Hanım, ardından Devrim Bey’i gördük. Devrim bey bizi iç ofislere götürdü, oturttu. Bu esnada da birçok arkadaş yanımıza geldi. Yaprak ilk başta kalabalığı biraz yadırgasa da kısa sürede çekinliğini üstünden attı ve beni bırakarak kat içinde dolaşmaya başladı.

Yaprak ortadan yokolduktan bayağı sonra Mali İşler Müdürümüz Canan Hanım ile çıkageldi. Canan hanım onu kucağına aldı ve çubuk kraker yedirdi. Bir sonraki ortadan kayboluşunda bu sefer Yaprak’ı Aslı’nın yanında bulduk. Aslı iş üstünde, Yaprak ise koltuğunda durumu takibattaydı. Emre Cem Yaprak’ın fotoğraflarını çekti. Yaprak’ın ortadan kayboluşları esnasında da ben uzun süredir görüşemediğim bütün iş arkadaşlarımla kahve içtim, sohbet ettim.

Sonra Nevra Yaprak’ı aldı ve elbetteki bir boru satıcısının yapacağı en normal şey olarak Yaprak’a renk renk, cins cins borular hediye etti. Bu borulardan sarı-lacivert olanları özellikle itina ile minik ponpona tanıtıldı ve hep bu iki rengin peşinden gitmesi öğütlendi. 

Bir sonraki durağımız Ayşın hanım ve Ahmet bey’in yanıydı. Ayşın hanım Yaprak’ı kucağına alınca bizimki mızmızlandı. Derken Yaprak bize katılan Melike’nin kucağına uslu uslu gidince Ayşın hanım durumu protesto etti ve ben de bu protesto anını yukarıdaki fotoğrafla belgeledim.

Mesai bitimine yakın Mali İşler ekibinin ofisine gittik. Yaprak’ın İbrahim ve Sedat beyler, Hatice, Fidan, Firdevs ile fotoğraflarını çektik. Bu arada fotoğraf çekimine yetişemeyen Hüsamettin ve Memet beylerle de sohbet ettik. İbrahim bey’in 11 aylık bebeğine de sevgilerimiz ilettik. Bir sonraki fotoğraf karemizde ise Yaprak, Nevra ve Devrim bey ile.

İki saat hızla aktı gitti ve mesai bitiminde hepimiz servislere binmek üzere iş merkezinden dışarı çıktık. Yol boyunca Yaprak hediye borularını özenle taşıdı, bu arada ben de Olcay’la Yaprak’ın bir fotoğrafını çekmeyi de ihmal etmedim.

Servisimize binmeden önce koridorun öbür tarafındaki ofislerdeki ve maalesef ziyaretlerine gidemediğimiz arkadaşlarımızdan Nalan hanım, Kadriye, Özge ve Ebru ile karşılaştık. Yaprak bu kalabalık kadınlar grubuyla karşılaşında yine şaşırdı ve kendisini Kadriye’nin kucağına attı. Ardından hepimiz servislerimize bindik ve evimizin yolunu tuttuk.

Dün Yaprak için bayağı yorucu geçti. Yaprak kimseyi bilmiyor, hatırlamıyordu ama onu özellikle Minik Yaprak’ın Günlüğü’nden takip eden arkadaşlar minik canavara sağolsunlar büyük sevgi gösterdiler.  Blog Ödülleri 2009 için oy da istedik bütün arkadaşlarımızdan ama birçoğu oy vermek için kaydolamadıklarını söylediler. Sanırız üyelik için gönderilen şifreyi siteye ikinci girişte kopyala-yapıştır yapmadıklarından kaynaklandı bu aksaklık ama olsun, bizi düşünmeleri de yeter zaten

Tags: 16 aylık bebek davranışları, Ahmet Sürmen, Arzu Hüsrev, Aslı Güvenç, Ayfer Kirpan, Ayşın Yöntemli, Canan Güler, Devrim Sezen, Ekrem Aygün, Emre Cem, Funda Tipi, Gülçin Özaltan, Gülşah Demirel, Gürkan Aytaç, Harun Çetin, İbrahim Erdemci, Kadriye Aktaş, Kar Şirketler Topluluğu, Kerim Kara, Melike Ögtem, Nevra Taşdemir Işık, Olcay Kablan, Ömer Büyüktaşkapılı, Sami Kutlu, Sedat Sakarya, Serap Noyan Basımer, Soaud Selman, vesbo, Zekai Aysan

Altı ay aradan sonra dün ilk defa Yaprak’la VESBO ve KAR Şirketler Topluluğu ofislerine gittik. Yaprak öyle büyük ilgi gördü ki, beni bile unuttu. Sağolsun arkadaşlar alıp onu götürdüler, bu arada bende yemekhanede yemek yedim, uzun süredir konuşamadığım bir sürü iş arkadaşıma uğrayarak hoşca vakit geçirdim. Yaprak Hanım ayrı olduğumuz bu süreler zarfından halinden çok memnundu. Ne ağladı, ne huysuzlandı. Bu durum beni sevindiriyor çünkü bana aşırı bağımlı bir çocuk yetiştirmek asla istemem. Evde kendi kendini uzun zaman meşgul edebildiği gibi, yabancı ortamlarda da tek başına gayet mutlu kalabiliyor. Etrafa gülücükler saçıyor, kameralara poz veriyor.

Dün ben yanımda fotoğraf makinası götürmemiştim. Bir baktım Emre Cem elinde kamera çekiyor, çok sevindim. Ama neden bana verdiği cd kopyada kendisinin de bir fotoğrafı yok, kızdım doğrusu ! ? Üstteki kareler de Nevra Taşdemir Işık ve Serap Noyan Basımer’e ait.

Bütün VESBO ve KAR kadrosunu sevgi ile öpüyoruz

ÇOK ÖNEMLİ NOT : Yaprak ilk kez 21.08.2008 Perşembe akşam 20:00′de el çırptı. Annesi uzun süredir el çırpması için uğraşıyordu. Ayrıca ilk defa yatağının korkuluklarına tutunarak dizlerinin üstünde doğruldu. Acaba Yaprak neden birden böyle coştu ?

Tags: Emre Cem, ilk el çırpması, Nevra Taşdemir Işık, Serap Noyan Basımer, vesbo

7 Mayıs 2007, İpek ile İlhan hayatlarını birleştirmek üzere imza atıyorlar. Bütün sevdiklerimiz, birkaç eksikle de olsa yanımızdalar. İlhan Hollanda’dan geldi üç gün önce, 3 gün sonra da geri dönecek. Bazen bazı şeyler böyle hızlı olmalı ki, çok kafa yormasın. Herkese tavsiye olunur.

Tags: alp aral, ataman aral, Ayşın Yöntemli, başak arak, emel aral, Enis batur, Fatma Tülin Öztürk, ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu, mehtap durmuş, Nevra Taşdemir Işık, samet samedi