Havalar kötüleşti, iz daha bu karanlığa adapte olamadık. Neredeyse her günümüz evde geçiyor. İşte klasik sabahlarımızdan bir tanesi; kahvaltı sonrası Yaprak azıyor, etrafı karıştırıyor, radyodan gelen müzikle dans ediyor, kah şapkalarını, kah bandanalarını takıyor, annesine taktırıyor, oyuncaklarını dağıtıyor, oynuyor, kitaplarını bakıyor, annesine her resmi anlattırıyor, hayvan resimlerine bakarken onların seslerini çıkartıyor, meyve ve biskuvi yiyor , su içerken kaşla göz arası oyun oynuyor ve hepsini üstüne boca ediyor, üst baş değiştiriliyor ve anne mütemadiyen homurdanıyor …” homur, homur, homur” …

Tags: 23 aylık bebek gelişimi, bebek oyunları, ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu

Yaprak’ı kucağıma alınca anladım,
Anne olmak,
tüm zamanlara yayılmak,
kendi nefesinden önce evladınınkini düşünmek,
kendi mevcudiyetinden çok onunkini var kılmak demek.

Annemle izdüşümümüzün ardındaki bebeğim Yaprak,
benim için merak etmek, izlemek ve çalışmak,
kaçınılmaza saniye saniye yaklaşarak
belki de gün geldiğinde kıyasıya çatışmak,
nihayetinde başta insan, sonra kadın
ve en değerlisi bir anne olarak
onu koşulsuz sevmek demek.

Ben anneler günümü Yaprak’ın doğumuyla beraber
aslında hergün yaşadım.
Annemin anneler gününüyse biraz önce telefonda kutladım.
Annemle ben çok mu aynıyız, yoksa bambaşka mıyız
hiç anlayamadım
ama bir nüans var ki,
birey olmak duygusunu
ben onun sayesinde öğrendim ve yaşadım.
Teşekkür ederim sevgili ANNEM.
Bugünün, bir kere daha, buradan kutlu olsun.

Tags: emel aral, ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu

Bir gün büyük kedi ve küçük kedi gezmek için parka giderler. Parkta karşılarına çıkan kötü kalpli büyücü kedilere üç vakte kadar kahve içip, limonlu kek yemezlerse İstanbul’un en büyük at sineğinin onları ısıracağını söyler. Bu kötü büyüden kurtulmak için kendilerini en yakındaki kafeye dar atan kediler kahvelerini fötürdete fötürdete içerler, limonlu keklerini  afiyetle yerler. Bu arada büyük erkek kedi de onlara katılır. Zaman hızla akar ve eve dönme hazırlıkları başlar. Yüzleri güler bir şekilde, kötü büyücünün kara büyüsünden kurtulmanın mutluluğu ile yola çıkan kediler bu sefer de yolda minik güzel bir peri kızı ile karşılaşırlar. Peri kızı küçük kedinin burnunun ucuna konar ve ona “dile benden ne dilersen” der. Minik kedi ağzını açar ve “mama” demesiyle birlikte minik peri kızını bir lokmada yutar. ….  sonrasında kediler ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine …

… bu da öyle garip bir masal olur ki, Yaprak’ın annesi bir daha masal yazmamaya kendi kendine söz verir.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, ipek aral kişioğlu

Yukarıdaki fotoğrafı dün yeğenim, yani Yaprak’ın tek kuzeni tatlı Eda çekti. Farkettimki, son bir aydır Yaprak’la beraber çektirdiğimiz ilk fotoğraf bu. Elinde kamera ile yaşayan ben, Yaprak’la kendimi aynı karede görüntületmeyi çok ihmal ediyorum. Aslında düşünüldüğünde de fotoğrafı çekilmesi eğlenceli olan zaten ben değilim çünkü ben hemen hemen hep aynıyım, Yaprak ise büyüyor, değişiyor, yüzü, gözleri her geçen gün daha fazla anlam doluyor.

Tags: eda dede, ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu

03.09.2008 / Azmak zamanı, nereye saldırsam diye düşünüyor canavar !

15.09.2008 / Ankara - Büyük Babaannenin evi

21.10.2008 / Klasik bilgisayar başı öpüşüp koklaşmalarımız

27.10.2008 / Yatakta kendini oradan öbür taraf atıp coşarken

28.10.2008 / 10. ay doktor kontrolü

29.10.2008 / 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı sabahı

02.11.2008 / Taksim D&R-akşam olmuş, uzun bir yürüyüş sonrası biz yorgunuz, minik böcek ‘full enerji’ tel sarıyor ! …

Bazı fotoğraflar vardır, ilk çekildiğinde bloga koymak için yeterli bulunmaz, bulanıktır, emsalleri vardır, vs.. Ama bir süre sonra belki içlerinde taşıdıkları insanlar, belki de belleklerideki anılar nedeniyle unutuldukları yerlerden günyüzüne çıkartılırlar. Yukarıdakilerde işte böylelerinden birkaçı. Daha yüzlercesi var ama ne yapalım ki yer dar !

Tags: ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu

Ben (1973) ve Sen (2008) . Ana-kız hiç benzemiyoruz, görüldüğü gibi Yaprak babasının kopyası, bir tek burnumuz biraz benziyor ama o da değişecek, onun burnu daha ince hatlı olacak.

Tags: ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu

Babamızın yoğun talebi üzerine Yaprak’ın yeni Datça fotoğraflarını bloga ekledim. Günlerimiz çok güzel geçiyor. Datça’ya ikinci defa indik ve ben ikinci defa fotoğraf makinamızı unuttum. Mümkün olduğunca çok anı yakalmaya çalışıyorum ama maalesef bazıları da kaçıyor.

Yaprak sabahları bol bol denize giriyor. Hatta bugün bir baktım kucağımda denizin içinde uyumuş. Ben o sırada iki küçük çocuk annesi tatlı bir kadın ile sohbet ediyordum, bizimki bana farkettirmeden sızıvermiş. Aslında bıraksam bütün gününü suyun içinde geçirebilir Yaprak, o derece seviyor denizi

Geçen gün bahçenin ortasında kocaman bir kaplumbağa yürüyordu. Hemen Eda’yı çağırdım, o çok heyecanlandı ve bayağı oynadı kaplumbağa ile. Yaprak’da “bu da nesi?” dercesine garip garip baktı minik hayvana. Etrafta o kadar çok böcek ve hayvan var ki, Datça’da yaşayıp doğyayı sevmemek imkansız.

Yaprak’ın en yakın oyun arkadaşı tabii ki kuzen Eda. Eda onu çok seviyor ve her an ilgileniyor. Bu arada en çok vakit geçirdiği oyuncaklardan biri de fotoğrafta görülen anneannenin kedili yastığı. Anneannenin yastık düşkünlüğü en çok Yaprak’a yaradı. Yaprak’ın evin tartışmasız hakimi olan kaplan parçası Zeytin’e olan dehşet dolu bakışlarını henüz yakalayamadım ama umuyorum ki en kısa sürede birkaç kare çekebileceğim.

Tags: 7 aylık bebek gelişimi, ataman aral, Datça Aktur, eda dede, ipek aral kişioğlu

Bugün Anneanne birlikte Starbucks City’s de manzaraya karşı kahvelerimizi yudumladık. Sen biraz kestirdin, biraz kucakta oturdun sonra huysuzlandın.

Anneanneden ayrıldıktan sonra biraz Nişantaşı’nda gezdik. Ardından yol üzerindeki Maçka Park’ının üst bölümünde (diğer bölümleri ilgimizi çekmiyor !!!) hep oturduğumuz yerde yemyeşil ağaçları seyrettik, etrafta koşuşan kediler ile eğlendik, tepemizde şarkılar söyleyen kuşları dinledik. Derken yanımızdan geçen bir çiftten fotoğrafımızı çekmelerini istedik, onlarda bizi kırmadı

Yaprak’ı yatırdıktan sonra biraz da kendimizi çekelim dedik. Herhalde flaş kullanmamalıydık.

Tags: 5 aylık bebek gelişimi, emel aral, ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu, Starbucks, Yaprak Kişioğlu

Haftasonu hava biraz kapalı olmasına rağmen bizi dışarı çıkmaktan alıkoyamadı. İki gün boyunca Beşiktaş – Dolmabahçe – Fındıklı – Tophane – Karaköy hatında vakit geçirdik. Bol bol yürüdük, Fındıklı’da denizi seyrettik, Dolmabahçe Sarayı’nı gezdik, Tophane’de İlhan nargile içti, Karaköy Namlı’dan alışveriş yaptık, balık pazarından nefis taze balık aldık, Beşiktaş’da bira içtik.

Fındıklı’da manzara seyredip biraz deniz havası aldıktan sonra Tophane’ye geçtik. Oturmayı seçtiğimiz nargile kafe çok rahat ve dinlendiriciydi. Yaprak gelen geçenden büyük ilgi gördü, mamasını yedi, çevreye gülücükler saçtı.

Karaköy tarafına kadar gitmemizin nedeni İlhan’ın son günlerde içine düştüğü Namlı Gurme sevdası. Oradan meze, şarküteri alışverişi yapmaya bayılıyor. Bence de göze çok hitap eden bir yer açmışlar. Ama ne yalan söyleyeyim, bazı lezzetler adına aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Kimi mezelerini hiç beğenmiyorum. (özellikle patlıcanlı olanlar) Dereotlu Erzincan tulumunu ise herkese tavsiye ederim. Müşteriler isterse açık meze büfesinde kendisine tabak yaptırabiliyor. Pasta yiyip, kahve içebiliyor. Biz, Yaprak rahat durmadığı için oturup içeride birşeyler yemeği henüz başaramadık.

Pazar günü biraz geç gittiğimiz için Dolmabahçe Sarayı’nın sadece Selamlık bölümünü dolaşabildik. Fotoğrafta da görüldüğü gibi sarayı gezmek isteyenler bayağı uzun bir sıra yapmıştı. Yunanlı, İtalyan, Hollandalı ve İspanyol turistler çoktu. 45 dakikaya yakın dışarı da bekledikten sonra içeri girebildik. Rehber eşliğindeki turu her geçen gün daha da kısaltıyorlar gibi geldi bana.

Sonrasında Beşiktaş’da sahilde oturup bira içtik, ara sıcaklar atıştırdık. Hava fazlaca serinleyince Yaprak üşümesin diye kalktık ve ağır ağır eve yollandık.

Yaprak iki gün boyunca İstanbul’un Küçük Fatihi edası ile kah pusetinde, kah kanguruda, kah kucakta dolaştı durdu. Hangi bebek 3,5 aylık olup da bu kadar sabahtan akşama gezmiştir ?… gezecek elbet, Yaprak sırtına çantasını vurup bütün dünyanın tozunu attıracak … tabii isterse

Tags: 3 aylık bebek gelişimi, dolmabahçe sarayı, ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu, istanbul boğazı, karaköy namlı, tophane, Yaprak Kişioğlu

Bebek arabamızı Hollanda’da alırız diye düşünürken hem ben, hem de Yaprak evde oturmaktan çatladık. Geçtiğimiz gün beş dakika hava alalım diye kucakta çıktığımız sokaktan araba ile döndük. İyi de yaptık. Bundan sonra hava da bir parça güneş, biraz sıcaklık, biz Yaprak’la dışarı fırlarız, hastalık mastalık vız gelir. Ne de olsa bin beter soğuk bir memlekete gideceğiz. Hem evde otur otur, nereye kadar, değil mi?

Tags: 2 aylık bebek gelişimi, ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu

Bugün ablam Başak ve yeğenim Eda Ankara’dan geldiler. Eda 15 tatili boyunca İstanbul’da kalacak. Kardeşim Alp’de akşamdan kalma bir vaziyette aramıza katılınca maaile bir araya gelmiş olduk. (damatlar hariç). Alelacele kurulan öğlen sofrası Yaprak’ın ilk toplu yemeği oldu. Eda’nın süt dişleri dökülmeye başladığı için ona “Dişsiz Canavar” ismini taktık. Annem torununa ayak uydurup bütün dünyaya “barış” diyor. İşte biz böyle bir ömür yedik, içtik, büyüdük, serpildik … artık Yaprak’da bu akışın bir parçası … hoşgeldin Yaprak Hanım aileye

Tags: 1 aylık bebek gelişimi, alp aral, ataman aral, başak dede, eda dede, emel aral, ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu

Saat 11:30′daki kontrolümüz sonunda doğum tarihin kesinleşti Yaprak’cığım. 06.12.2007 Perşembe günü sonunda buluşuyoruz. Sabah 11:30′da sezeryana gireceğiz.

Hafta sonu yaptığımız yürüyüşler sana yaramış. 3200 gram olmuşsun. Şu anda miyadı gelmiş bir bebekte olması gereken bütün ölçülere sahipsin. Bu nedenle Murat bey doğum tarihini 10 Aralık’tan 6’sına çekti. Ama normal doğuma imkan vermeyen bir çatım olduğu için sezeryan kararını değiştirmedi doktorumuz.

Muayene sonrasında birşeyler yedik babanla. Sonrasında rüzgar bizi Sultanahmet’e attı. Hava çok güzeldi ve Topkapı Sarayı’nı gezmeye karar verdik. Yaz ayları kadar olmasa da ziyaretçi çoktu. Padişah kaftanları bölümünü kaldırıp yerine kilimler oymuşlar. Bence hata etmişler. Kilim ve halıların sergilendiği bölüme giren çok az vakit geçirip hemen çıkıyor. oysaki kaftanlar çok ilgi çekiciydi. İlber hocanın vardır bir bildiği herhalde dedik içimizden. Saray içinde 4-5 ayrı noktada restorasyon işlemleri devam ediyordu. Peygamberin kutsal emanetleri bölümü de bunlardan biriydi.

İçeride yaklaşık 2,5 saat kaldık, biz çıkarken hava kararmıştı. Defalarca gezmiş olmama rağmen her seferinde Topkapı Sarayı’ndan aynı keyifi alıyorum. Babanla birbirimizin fotoğraflarını çektik. Ben olanca çirkinliğim ile çıktığım için buraya babanın fotoğraflarını koydum.!!! (koyacağım )

Bu uzun ve benim için oldukça yorucu gezimiz sonrasında karnım, belim, kalçam, heryerime ayrı ağrılar saplanmıştı. Bir de üstüne açtım, İlhan’a “Sultanahmet Köftecisine gitsek” dedim. Baban da açtı ve kendimizi nefis köfteleri midemize indirmek üzere mümkün olduğunca hızlı lokantaya attık. Köfte sonrası nefis irmik helvası yedik.

Yemek sonrasında taksiye binip eve döndük. Yolda trafik çok tıkalıydı, baban uyudu. Çok güzel bir gün geçirmiştik, ben de pencereden dışarı mutlu mutlu bakarak taksi içindeki vakdi geçirdim.

.

Tags: ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu, İstanbul Boğaz, Murat Çarak, Topkapı sarayı

7 Mayıs 2007, İpek ile İlhan hayatlarını birleştirmek üzere imza atıyorlar. Bütün sevdiklerimiz, birkaç eksikle de olsa yanımızdalar. İlhan Hollanda’dan geldi üç gün önce, 3 gün sonra da geri dönecek. Bazen bazı şeyler böyle hızlı olmalı ki, çok kafa yormasın. Herkese tavsiye olunur.

Tags: alp aral, ataman aral, Ayşın Yöntemli, başak arak, emel aral, Enis batur, Fatma Tülin Öztürk, ilhan kişioğlu, ipek aral kişioğlu, mehtap durmuş, Nevra Taşdemir Işık, samet samedi