Çarşamba günü akşamı Ankara’dan kuzen Eda ve Başak Teyze geldiler. Perşembe günü benim işim olduğu için onları göremedik. Programımızı Cuma sabah ise saat 10:00′da erkenden başlattık.

İlk durağımız Pera Müzesi‘ndeki Picasso Gravürleriydi. Eda okulada Picasso üzerine ödev yaptığı için sergi ile ayrıca ilgili ve heyecanlıydı. Biz sergi salonunu merak ve hayranlıkla dolaşırken Yaprak boş alanda bir aşağı bir yukarı koştu, her zamanki gibi … onu durduramadık. Neyse ki sergiyi dolaşan yoktu sabahın erken saatinde.

Picaaso’nun resimlerine nasıl yaptığına dair başrolünü kendisinin oynadığı belgesel film çok ilginçti. Hepimiz şaşkınlık dolu gözlerle ve hayranlıkla şahit olduk tuval başındaki Picasso’nun yaratıcılık serüvenine.

Picasso Gravürlerinden sonra alt kattaki bir diğer sergi “Hipodram/Atmeydanı”nı gezdik. Bizans döneminden halen kalıntıları olan Hipodromun İstanbul’un tarihindeki önemini çok güzel anlatıyordu sergi. Sonra da sabit sergileri dolatık.

Pera Müzesi’nden çıktığımızda öğlen yemeği vakti gelmişti. Nereye gidelim diye düşünürken benim aklıma Tünel’de Tavanarası geldi. Özellikle annem için çok “enteresan” olacak bu tecrübeyi mutlaka yaşamalıyız dedim ve sonunda kendimizi Papatya masasında bulduk. Yemekler her zaman ki gibi leziz, ambiyans bir “enteresan” dı

Sonrasında İstiklal Caddesi’ne çıktık, The House Cafe’de yemek sonrası kahvemizi içtik. Çiçek Pasajı’ındaki antikacılara baktık, Başak İnci’den profitrol diye tutturunca da istikametimizi oraya çevirdik.

Uzun gün Yaprak’ı yorunca minik böcek pusette uyuya kaldı, takside uyumaya devam etti, anneannelere vardıktan sonra da uyanmadı.

Doğrusu çok nefis bir gün geçirdik ailenin hatun kısmı … darısı ertesi güne

Tags: 27 aylık bebek gelişimi, başak dede, eda dede, emel aral, Pera Müzesi, Picasso, Tünel Tavanarası

Bugün Yaprak, anneanne, dede ve ben Nişantaşı’nda buluştuk ve anneanne ile dede Yaprak’a yılbaşı hediyesini aldı. Nişantaşı’ndan da Ortaköy’e yemek yemeğe gittik. Erken yılbaşı yemeğimizde bol sohbet ve minik cadının bir aşağı, bir yukarı koşuşturması vardı. Yemekten sonra Ortaköy Meydan’ında kuşlara yem attık, fotoğraf çektik.

Dönüş zamanı geldiğinde biz eve yürüyerek gideceğimizi söyleyerek anneanne ve dededen ayrıldık. Yaprak yolda pusetinde uyudu. Ben de güzel kış havasının keyifini çıkartarak aheste aheste Beşiktaş’a doğru ilerledim. Dilerim yılbaşı günü ve gecesi de bu kadar sıcak olur

Tags: 24 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral

Dün benim Buluştrend toplantım vardı ve Yaprak’ı anneanne ile dedesine bıraktım. Döndüğümde ise Yaprak hanım pek bir keyifliydi. Beni görür görmez sergilediği mutluluk tablosundan hemen sonra “suuu, suuu” diye peşimde dolanmaya başladı.

Salona geçtiğimzde ise azgınlık tepe noktasındaydı. Dolapları açma çabaları, dedenin ilgisini çekmek için çeşitli numalaralar ….

Yaprak hanımın güzel bir uyku çektiği belliydi, bir süre sonra başladı kanepe üstünde zıplamaya. Dedemiz bu zıplama olayından düşme ihtimali nedeniyle hiç hoşlanmadı ve bizi sakinliğe davet etti !

Derken bir baktım küçük böcek burnunu karıştırıyor … cık cık cık … çok ayıp

Gitme vakti geldiğinde ise ayakkabılarımızı, hırkamızı giydik ve anneanne ile dedeyi öptük ve onlara “bye byeee” diye el sallayarak evimize yollandık

Bu güzel gün için teşekkür ederiz anneanne ile dede

Tags: 22 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral

Dün anneanne ve dedeye yemeğe gittik. Ama yemeğin gerçek konukları biz değildik. Gerçek konuklar anneannenin dayısı, benim büyük dayım, Yaprak’ın ise büyük büyük Şemsettin dayısı ve büyük büyük Sevgi yengeydi. Hava yağmurlu olduğu için yürüyerek gidemedik ve üzüldük.

Ama anneannelere vardığımızda neşemiz yerine geldi. Yine anneanne Yaprak’a oyuncak almıştı. Bir de oradaki oyuncakları koyabileceğimiz kocaman sepet  vardı ve bizimki sepeti elinden bırakmadı. Anneannenin dediğine göre sepet Zeytin’in de favorisiymiş. Habire içine girip yatıyormuş.

Yemek balık, deniz mahsulleri ve sebze ağırlıklıydı. Yaprak ızgara levrek ve jumbo karideslerini hapur hupur yedi. Patates ezmeyi de sevdi ama enginar ve kereviz salatasına dokunmadı. Sarı biberlerden de tattı ama pek beğenmedi.

Anneannemiz Yaprak neye dokunup, neye dokunmaması gerektiğini öğrensin diye birçok aksesuvarını artık ortada tutuyor. Ara ara bizimki onlara doğru hareketlense de ben atmaca gibi uçuyorum üstüne. Yaprak kuşum pek bir mutluydu dün, hepimize çiçekler koklattı, yeni oyuncakları ile oynadı, kucaktan kucağa gezdi, iki saat kadar da uyudu.

Akşam eve yürüyerek döndük, öğlenden kalan içimizdeki ukteyi yok ettik

Tags: 22 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral, şemsettin kantörün, sevgi kantörün

Dün aniden bir telefon aldık.

Anneanne ile dedemiz İstanbul’a dönmüş sonunda. Nisan ayından beri Datça-Bodrum hattında neredeyse kışı getirdiler. Doğrusu onları çok özlemişiz. Yaprak iki ayı aşkın süredir onları görmemesine rağmen hemen “anneanne, dede” demeye başladı. Başta biraz utansa da hemen ortama alıştı ve tam performans oyuncaklarını dağıtmaya, evin içinde koşuşturmaya başladı.

Akşam anneannemiz “siz de yemeğe kalın” deyince hiç reddetmedik ve derhal sofraya kurulduk. Yaprak artık sofradaki yerini fikslemiş durumda. Anında kendi sandalyesine çıkıp oturuyor. Yemeğini kendi yiyor. Annesine fazla zahmet vermiyor. Bizim kız çok büyüdü canım, kocaman oldu, her işini kendi yapıyor …. tuvalet hariç

Tags: 22 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral

GİRİŞ – Dükkanlar, Sanat Atölyeleri, insanlar …

CAN YÜCEL SOKAĞI – Taş evler, begonviller, kediler …

GÜLE GÜLE ESKİ DATÇA

(25.07.2009)

Tags: ataman aral, Can Yücel, Can Yücel Sokağı, eda dede, emel aral, Eski Datça

29 Temmuz sabahı saat 09:30 feribotu ile Bodrum’a geçerek dönüş yolculuğumuza başladık. Sabah kahvaltısı yapmadık ki, yolda midemiz kötü olmasın diye. Ama feribotta yediğimiz kurabiyeler sonrasında bize bayağı sıkıntılı anlar yaşattı. Açık denizin dalgalı olması sonucu Yaprak kustu. Allah’tan yanımızda oturan diğer bebekli çiftler hemen torba uzattılar yoksa hem bebeğimin, hem de benim halimiz perişan olurdu.

Feribottan indikten sonra biraz dinlenmek için Bodrum evine gittik. Deniz yolculuğumuzun son bir saatinde uyumuş olmanın etkisiyle Yaprak evde hemen toparlandı. Ardından Oasis’e yemek yemeğe gittik.

Yemekten sonra eve döndük, Yaprak öğlen uykusunu aldı. Uyandığında da evi bolca karıştırarak azdı, azdı, azdı …

Akşam üstü saat 18:30 gibi dedemiz bizi Yaprak’la Bodrum çarşısına bıraktı ve minik canavarla ufak tefek alışveriş yaptık kendimize. Ardından anneanne, dede ve Eda ile buluşmak üzere marinaya gittik.

Bodrum marina’dan dedemiz bizi Denizhan Restaurant’a götürdü. Afiyetle yemeklerimiz yedik, şaraplarımız içtik ve artık Yaprak yorgunluğunun doruklarında fazlasıyla mızmızlanmaya başlayınca fişek hızı ile kalktık, eve döndük. Ertesi sabah saat altıda evden çıkmamız gerektiği için erkenden yattık ama sıcaktan ve nemden ben hiç uyuyamadım. Klimaları da Yaprak hasta olur korkusuyla ve anneannenin faranjiti nedeniyle çalıştıramayınca bayağı zorlu bir gece geçirdik hep beraber. Bu arada Yaprak yataktan “gümbür” diye bir sesle düştü ancak minik ponpon o kadar derin uyuyordu ki, bu gürültülü düşüşü sonrasın da bile uyanmadı.

Uçuşumuz saat 08:20′deydi. Check in işlemlerinden sonra anneanne, dede ve Eda ile vedalaştık ve bekleme salonuna geçtik. Bekleme salonunda Yaprak kendisine yabancı bir arkadaş buldu. Arkadaşının annesi Brezilyalı, babası İsveçlı idi. Uçuş saati gelene kadar bu tatlı çiftle ben sohbet ederken, Yaprak’da Emilie ile oynadı.

Uçuş zamanı gelince Yaprak’la yürüyerek uçağın yanına gittik. Uçak doluydu. Ama yer hostesi Yaprak’ı 2 yaş üzeri işaretlediği için yan koltuğumuz boş kaldı ve biz bayağı rahat, keyifli bir yolculuk geçirdik küçük kuşumla.

Güle güle Datça Aktur 2009, güle güle anneanne, dede ve Eda

Tags: 19 aylık bebek gelişimi, ataman aral, bodrum, eda dede, emel aral

Tags: 19 aylık bebek gelişimi, Datça Aktur, eda dede, emel aral

Yaprak’ı kucağıma alınca anladım,
Anne olmak,
tüm zamanlara yayılmak,
kendi nefesinden önce evladınınkini düşünmek,
kendi mevcudiyetinden çok onunkini var kılmak demek.

Annemle izdüşümümüzün ardındaki bebeğim Yaprak,
benim için merak etmek, izlemek ve çalışmak,
kaçınılmaza saniye saniye yaklaşarak
belki de gün geldiğinde kıyasıya çatışmak,
nihayetinde başta insan, sonra kadın
ve en değerlisi bir anne olarak
onu koşulsuz sevmek demek.

Ben anneler günümü Yaprak’ın doğumuyla beraber
aslında hergün yaşadım.
Annemin anneler gününüyse biraz önce telefonda kutladım.
Annemle ben çok mu aynıyız, yoksa bambaşka mıyız
hiç anlayamadım
ama bir nüans var ki,
birey olmak duygusunu
ben onun sayesinde öğrendim ve yaşadım.
Teşekkür ederim sevgili ANNEM.
Bugünün, bir kere daha, buradan kutlu olsun.

Tags: emel aral, ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu

Dün biz ailece ilk başta Beşiktaş’a indik. Beşiktaş’a gitme nedenimiz bir sonraki gün Yaprak’ın gideceği yaşgünü partisi için ikiz kuzenleri Lara ve Mina’ya hediye almaktı.Kabalcı Kitapevi’nden aldığımız hediyelerden sonra İlhan çok acıktığını söyleyince önümüze gelen ilk fast foodcuya girdik ve karnımızı doyurduk.

Beşiktaş’tan taksiye binip ilk başta evimize, elimizdeki paketleri bırakmak için gittik. Sonrasında ise İlhan ofisine, biz ise anneanne ile dedeyi görmek üzere yola devam ettik. Yaprak hanım taksi içinde pek bir azgındı, zor zapdettik.

Minik canavarın bir kere azgınlık damarı tutmaya görsün; tam gaz aynı çılgınlık anneannelerde de devam etti. Kah evin dev kedisi Zeytin’e bulaştı, kah gazeteliği dağıttı, kah “sucu”luğa soyundu, kaptığı boş su bidonlarını salonun ortasına taşıdı.

Diğer taraftan Yaprak anneannesi ile dedesine dans gösterisi yaptı, büyük alkış aldı, nasıl geri geri gittiğini gösterdi, “wowww” tezahuratları ile desteklendi, “dede” diyerek dedesinin eline birşeyler tutuşturdu, bu gelişme dedesini çok mutlu etti. Saatler yemek vakdini gösterirken de hayatında ilk defa lahmacun yedi ve bu lezzet de pek bir hoşuna gitti. Kısacası dün çok hareketli ve ‘fast food’ dolu geçti. O yüzden maalesef Yaprak’ın annesi bugün hem evde, hem de rejimde

Bu arada dikkatli takipçilerimiz Yaprak’ın saçlarının kesilmiş olduğunu farketmiştir. Son bir haftadır benim tatlı bebeğim ellerini saçlarında gezdirip parmakları arasına takılan telleri  çekerek koparmaya başladı. Dün kahvaltı ederken yine aynı şeyi yapınca kuaföre götürmeyi bekleyemedim, ben de tek çare olarak makası aldım ve bayağı uzamış olan saçları kestim. Yaprak’da gözlerinin önüne düşen ve toplamama da izin vermediği kahküllerinden kurtulduğu için kanımca çok mutlu oldu.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, emel aral

soldan sağa : İpek Aral Kişioğlu, Yaprak Kişioğlu, Emel Aral, Ataman Aral, Alp Aral, Başak Aral Dede, ortada : Eda Dede

Bugün ablam Başak Ankara’dan geldi. Eda annesine kavuşunca çok sevindi. Biz de Yaprak’la öğleden sonra anneanne ile dedeye Başak’ı görmeye, “hoşgeldin” demeye gittik. Bu arada Anadolu yakasına taşındığından beri fazla göremediğimiz kardeşim Alp’de evdeydi. Eeee, maaile bir araya gelince ben de hemen fotoğraf makinamı çantamdan çıkardım ve birkaç kareyi daha fotoğraf arşivimize ekledim. Bu arada ailenin bol tüylü ferdi Zeytin maalesef ortalarda görünmüyor.

Başak, Yaprak, Alp ……………….     Eda, Başak, Yaprak

Tags: alp aral, ataman aral, babaş dede, eda dede, emel aral

Bugün Yaprak, kuzen Eda, anneanne ve ben biraz gezmek, biraz oyuncak bakmak üzere Metrocity’e gittik. Oldukça sakin olan alışveriş merkezine girer girmez Yaprak’ı pusetinden çıkardım. Başlangıçta anneanne ile benim ellerimizden tutarak gezinen minik böcek bir süre de Eda ile birlikte dolaştı. Biraz  etrafta yürüdükten sonra oyuncak mağazasının bulunduğu en alt kata indik.

Mağazaya girdiğimizde Eda’nın kendisine oyuncak seçmesinin biraz zaman alacağını düşünerek Yaprak’ı pusetine geri yerleştirdim çünkü bizimkinin böyle renkli bir dünyada önüne gelene saldırıp ortalığı dağıttığını daha önce tecrübe etmiştim.  Anneannemizin dediğine göre mağazada tamı tamına bir saat kalmışız. Bu bir saat içinde alışveriş dışında yukarıdaki fotoğraflarda görüldüğü gibi Yaprak  dokunuşlara duyarlı dinazora bindi. Bu sevimli dinazorun boynuzları, ağzı, kafası, gözleri hareket edebiliyor. Yaprak başlangıçta öyle şaşırdı ki “a, uuu, buuuu, vuuuu” diye bağırıp sevinç çığlıkları attı.

Ardından minik kuşu jetonla çalışan motosiklete bindirdik. Motosikletin ileri geri hareketleri ile ilk donup kalan Yaprak sonrasında bu devinime alışıp bir de ayağa kalkıp akrobasi hareketleri yapmaya başladı.

Oyuncak alışverişinden sonra Starbucks’da kahvemizi içip, brownielerimiz yedik, bir süre daha gezindik ve akşamüstü evimize geri döndük.

Tags: Bebek oyuncakları, eda dede, emel aral, Starbucks

Yaprak Zeytin’in peşinde ( bu arada Zeytin ile Yaprak’ın kilolarının aynı olduğunu eklemek isterim; “10,5″ )

Yaprak haylazlık peşinde ( ama “hayır” dan anlıyor, bu yüzden de kimi eşyalar sehpalarından üzerinden kaldırılmıyor, tabii ki minik böceği hiç yanlız bırakmıyoruz, yoksa asla affetmez biliyoruz ! )

Yaprak televizyondaki reklam müziği ile dans etmek peşinde ( televizyon sakıncalı ama yapacak birşey yok, reklamlara bayılıyoruz ! )

Yaprak anneannenin tepesine çıkmak peşinde ( anneanneyi çok seviyoruz )

Yaprak fotoğraf makinasının peşinde ( saldırmasa hayal kırıklığına uğrardım !)

Yaprak yemek peşinde ( yedirmek istersiniz yemez, onun yemeği olmayan herşeye de bayılır ! )

Yaprak tekrar Zeytin’nin peşinde ( zavallı Zeytin !!! )

Yaprak mızmız bebek olmak peşinde ( çünkü uyku vakti geldi )

Tags: 13 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral, zeytin aral

Yaprak gün öğleden sonra anneanne ve dedesiyle birlikteydi. Ben de ufak bir mola verip sinemaya gittim. Ben Yaprak’ı bıraktıktan sonra bayağı huysuzlanmış, anneannesi de çareyi onu uyutmakta bulmuş. Döndüğümde ise bizimki tam performans azmaktaydı. Bir dakika bile durmadığı için anneannesi bir aşağı bir yukarı onun peşinde koşuşturmaktan , ulaşabildiği yerlerdeki bütün hassas nitelikteki eşyalar kaldırmaktan yorulmuştu. Ben eve girince nöbeti devraldım. Sanırım ben bu nöbet işinde son zamanlarda pek başarılı değilim ! çünkü Yaprak böceği bu sefer de kaşla göz arası mutfaktaki çöpleri ortalığa saçıp karıştırmaya başlamışken dedesi tarafından yakalandı. Son iki hafta içinde bu kaçıncı vukuatımız ben bile saymaktan bıktım. Ayaklandığından beri girmediği delik kalmadı canavarın desem yeridir. Gözüne kestirdiği herşeyi deniyor, sonrasında da eğer tutturursa döküyor, dağıtıyor , ortalığı tam anlamıyla darla duman ediyor. !!!

Tags: 13 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral

Eeee, artık kış geldi, havalar iyice soğudu. Bizim astronot da yeni bir kozmik keşif için önce büyük ciddiyetle tulumunu giydi, soğuk savıcı özel başlığını taktı, ardından uzay pusetine binip, roketleri ateşledi. Yolculuk ne tarafa diye sorarsanız söyleyelim : Anneanne ile dedeye

Anneannemiz bugün ben sinemaya giderken Yaprak’a baktı. Her gidişimizde anneanne Yaprak’a başka bir oyuncak almış oluyor, bizimki de çok seviniyor. Bu seferki hediyen zıplayan uğurböceği idi. Bu arada anneannenin aldığı oyuncaklar onda kalıyor çünkü evimizde böceklerden, küplerden, araç, gereçlerden ve pofuduk oyuncaklardan fazlasıyla mevcut !

Yaprak anneanne ve dedesiyle olmayı çok seviyor, kim nereye giderse onu arkasından takip ediyor. Hep bir konuşmalar, el kol hareketleri, sevinç çığlıkları, arada bir Zeytin’e bulaşmalar, oyuncakları etrafa saçmalar, biraz bisküvi ile elma yemek ve kısa süre kestirmek, işte ben yok iken minik böceğin özetle yaptıkları … yanlız bu sefer Yaprak ben kapıdan çıktıktan sonra huysuzlanmış. Daha önce varlığımı yokluğumu farketmezdi, galiba bu bağımsız tavrı biraz değişiyor. Zaten son günlerde de “anne, anne” diyor. “Efendim” diye cevap veriyorum, bilmiyorum bilinçli mi, değil mi ama çok hoşuma gidiyor. Annem “neden acele ediyorsun ? nasıl olsa hepsini söyleyecek” diyor ama sanki o bana gerçekten “anne” deyince dünyalar benim olacakmış gibi geliyor.

Tags: 12 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral