Bu sabah saat 08:00′de babam, Yaprak’ın biricik dedesi, ayağında çıkan kemiği aldırmak üzere Amerikan Hastanesi’nde ameliyata girdi. Büyük bir operasyon olmamasına rağmen dün gece sanırım hepimiz bu cerrahi müdahale nedeniyle huzursuzluğumuzun doruklarındaydık. Hatta ailenin kedisi Zeytin bile hiç alışkanlığı değilken babamın yanında  uyumuş gece. Annem bu durumdan çok rahatsız olmuş, ne de olsa kedilerin sezgileri çok kuvvetlidir. Neyse ki babamın güleryüzlü ve hoş sohbet doktoru Doç. Dr. Onur Tetik başarılı geçen operasyon sonrasında dedemizi yanımıza, odasına sağ salim çıkarttı. Aşağıdaki fotoğraflarda görebileceğiniz gibi odasında babamın ilk ve gün boyunca bizi bırakmayan sadık ziyaretçileri hastanenin bakteri ve mikrop kaynağı olan güvercin ve martılardı. Babamın bir diğer ziyaretçisi bizi yönlendirmeleri ve gösterdiği yakın ilgisi ile yanlız bırakmayan Amerikan Hastanesi’nin yöneticilerinden sevgili arkadaşım Tolga Güngör’dü. Buradan ona tekrar teşekkür etmek istiyorum. İçimden bir ses geniş, konforlu ve nefis manzaralı odamızı ona borçlu olduğumuzu söylüyor. Datça komşularımızdan sonra akşama doğru gelen dayım ve yengem de sohbetimize sohbet kattılar. Babam yarın eve çıkıyor ve doktorumuzun söylediğine göre ayağının iyileşmesi iki ayı alırmış.

Bebeklerin zorunlu olmadıkça hastane ortamına girmemesi gerektiğinden minik böceği gün boyunca babannesine teslim ettik. Her ne kadar yolda, araba içinde kusma gibi bir olumsuzluk yaşanmış olsa da, Yaprak hanımın güzel bir gün geçirdiği akşam eve döndüğünde her halinden belliydi.

Bu arada babannesi ve kuzenleriyleyken son zamanlarda hiç kullanmadığı “anne” kelimesini tekrarlaması beni çok mutlu etti. Kendi kendime kızımın evdeki fotoğraftan bağlantı kurarak, bana duyduğu özlemi dillendirdiğine karar verdim.

Tags: 14 aylık bebek gelişimi, ataman aral, Doç. Dr. Onur Tetik, Tolga Güngör, VKV Amerikan Hastanesi