Bugün ilk defa Likemind’a gittik Yaprak’la. Dün gece sanki ertesi sabahki erken programı sezmişcesine huysuzluk yaptı, bir türlü uyumadı Yaprak hanım. Sabah 8′de başlayan organizasyona geç kalmamak için saatimi 7′ye kurdum. Alarmla beraber benim kalkmam, hazırlanmam, sonra Yaprak’ı uyandırıp hazırlamam saati sekiz etti. Sonuçta ailecek taksiye atladık ve Kanyon’un yolunu tuttuk.

İlhan Kanyon’da bizden ayrıldı. Yaprak’la beraber Starbuck’a vardığımızda ise büyük bir kalabalıkla karşılaştık. Minik canavar başlangıçta biraz ürktü ve kalabalığa girmek istemedi. Onu sakinleştirmenin ardından yavaş yavaş bazılarının yüzülerini Friendfeed’den tanıdığım, bazılarını ise hiç bilmediğim insanların arasına karıştık. Birkaç kişi ile selamlaşıp konuştuktan sonra hemen Yaprak’a yiyecek birşeyler almak üzere servis bölümüne yöneldim.  Ardından da kendimize uygun bir masa bulup yerleştik.

Bizim yerimizi sabitlememizle birçok tanıdığı görmemiz bir oldu. Yaprak kahvaltısını ederken ben de Fundalina, GFK, Müge hanım, Ayşe Musal, Ozan, Zekai Kıran ile sohbet ettim. Ortama ve kalabalığa kısa sürede adapte olan küçük yaramaz kendisine yan masadan bir de arkadaş bulunca iyice özgürlüğünü ilan etti. Sonrasındada  zaten benim yegane yaptığım şey onun peşinden koşuşturmaktı. Kısacası Likemind Yaprak için eğlence, benim için yalan oldu diyebiliriz

Büyük kalabalığın boşalması saat 12′yi buldu. Tam “haydi artık eve dönelim” derken öğle yemeğinin Saray’da yeneceği haberini aldık ve biz de gruba katılmaya karar verdik.

Yemek grubu da kalabalıktı ve yemek boyunca ben geçen ay buluşarak keyifli vakit geçirdiğim Hande ile  bol bol sohbet ettim. E, peki Yaprak ne yaptı diye soracak olursanız, vallahi bilemiyorum. Etrafta onunla herkes o kadar çok ilgilendi ki, kendisine köfte yedirmek dışında fazla münasebetimiz olmadı. Ne zaman ki yemek bitti, herkes evine gitti, biz de kuşumla taksiye binip evimize döndük.

Bugün Likemind’da çok güzel vakit geçirdik Yaprak’la, darısı gelecek aya diyelim ve buradan karşılaştığımız, selamlaştığımız, konuştuğumuz, tanıştığımız herkese selamlarımızı yollayalım. Ayrıca fotoğraflar için Müge hanıma da teşekkür etmeyi unutmayalım

Ayrıca bu “Likemind Terminatörü” ismini Yaprak’a takan Burak Bayburtlu’ya da blogumuzdan el sallayalım. (iki kafadar fotoğrafı)

Tags: 21 aylık bebek gelişimi, ayşe musal, Burak Bayburtlu, fundalina, Hande Başusta, Hasan Başusta, Likemind, Müge Çerman, zekai kıran

Geçen Cumartesi Friendfeed’den tanıştığımız ve “Her Şeye Rağmen Yanlız Değiller” projesinde gönülden destek verdiğimiz sevgili Davut Topcan’ın organizasyonu ile Bahçeköy’de mangala gittik. Bize ayrıca İlhan’ın iş arkadaşı Ozan’da eşlik etti. Havanın güneşli olması, mekanın yemyeşil doğası Yaprak’ın ortama hemen ısınmasına yetti.

Grupla ilk buluştuğumuz dakikalarda Davut’tan hemen “Her Şeye Rağmen Yanlız Değiller” t-shirtlerimizi, Yaprak’da dahil olmak üzere aldık ve giydik. Kokoşa biraz ( ! ) büyük gelse de doğrusu pembe t-shirtü çok yakıştı. Günün ilerleyen saatlerinde etraf serinleyinceye kadar da üstünden çıkarmadı onu.

Yaprak’la bol bol çimenlerde koşuşturduk, topla oynadık, etraftaki diğer yaşıtı çocuklarla ilgilendik, çocuk bahçesinde sallandık, kaydık. Ama sanırım günün en güzel dakikalarını tesisin arka bölümünde inşa edilmiş olan kaz, ördek, tavuk, horoz, cins güvercinlerin beslendiği bölümde geçirdik. Bağlı bir kurt köpeğinin havlamaları eşliğinde Yaprak bu birçoğunu ilk defa canlı gördüğü kuşları merakla keşfetti. Kazlar ve ördekler toplu vaklamaya başlayınca korktu ve bana koştu. Horozun peşinden gitti ama yetişemedi. Tavukları ise dakikalarca izledi, izledi. Maalesef o sırada yanımda fotoğraf makinası olmadığı için bu anları görüntüleyemedim.

Mangalda pişmiş nefis köftelerden yedikten sonra zaman ilerledikçe, açık havanın ve öğle uykusunu almamış olmanın etkisiyle Yaprak’ın uykusu geldi ve iki saat kadar uyudu. Ben de biraz nefes aldım ve kendi yemeğimi yedim. Mangala katılan bütün Friedfeed ailesi üyeleri; Davut, Müge hanım, Burak, Arman, Tuna, Hamza ve diğerleri tatlı kuşumuzla çok ilgilendiler. Bizimki başta biraz utangaçlık yapsa da sonradan oldukça açıldı. Aslında düşününce havalar yaz sıcağına dönmeden birkaç defa daha böyle mangal sefaları yapsak hiç de fena olmaz.

Yukarıdaki üç fotoğrafımız için Arman’a teşekkür ederiz

Tags: 17 aylık bebek gelişimi, Arman Acar, Bahçeköy, Burak Bayburtlu, Davut Topcan, Hamza Şamoğlu, Müge Çerman, Tunahan E. Bilgin

İki hafta önce Friendfeed’den bildiğimiz sevgili Burak Dönertaş ailece bizi 2 Mayıs’da Savarona yatını gezmeye davet etti. Biz de zaten Savarona’yı çok merak ettiğimiz için yatı dolaşacak grubun içinde olma teklifini bayıla bayıla kabul ettik. Dolayısıyla dün bizim için bayağı sıradışı bir gün oldu. Geziye katılacak grup ile saat 13:00′de Kuruçeşme Cemal Topuzlu Parkı’nda buluşmak için sözleştik. Cumartesi trafiği bizi birkaç dakika geçe bıraksa da, koşa koşa randevumuza yetiştik.

Savarona’ya girerken ayaklarımıza galoşlarımızı taktık ve yatın kuyruklu piyano bulunan büyük oturma salonuna çıktık. Burada yatın F&B görevlisinden (ismini hatırlayamıyorum) yatın yapılışı, satın alınışı, Türkiye’ye getirilişi, Atatürk’ün son 56 gününü yatta geçirişi, Atatürk’ün vefatinden sonra yatın bir süre Cumhurbaşkanlığı yatı olarak kullanılıp ardından Deniz Kuvvetleri’nde eğitim gemisine dönüştürülmesi ve yanması üzerine olan geçmişini öğrendik. Yatın Kahraman Sadıkoğlu tarafından 1989 yılında devletten yap-işlet-devret modeli ile 49 yıllığına kiralandığını ve geçirdiği yangından sonra sadece iskeleti kalan Savarona’nın neredeyse sıfırdan tekrar inşa edildiğini dinledik. Halen 17 odası ile 34 kişilik gruplara kiralanabilen yatın günlük ücretinin de bayağı kabarık olduğunu yazmama gerek yok herhalde. Genelde yazın Akdeniz limanlarında dolaşan yata en çok Araplar rağbet ediyormuş, ayrıca şirket yemekleri, toplantıları veya düğün organizasyonları da yapılabiliyormuş Savarona’da. Eh, bu kadar yazı yeter, şimdi bolca fotoğraf zamanı …

Savarona’da ilk dolaştığımız yer Atatürk’ün yatak odasıydı. Savarona’nın geçirdiği yangında yatak odası şömünesi hariç tümüyle yanmış. Kısacası bize gösterilen odadaki eşyalar sembolik olarak konmuştu. Yatın tekrar inşası sonrasında oda tekrar düzenlenirken Atatürk’e ait özel eşyalara ulaşılmaya çalışılmış ve bazı parçalar da görüşe sunulabilmiş. Atatürk’ün Savarona’da çekilmiş son fotoğrafı, nüfus cüzdanı örneği, sigaraları, döneme ait bazı şişeler, bardaklar, yazıları görebildiklerimiz arasındaydı.

Geçirdiği yangından sonra Savarona’dan kalan parçalardan biri merdiven korkuluklarına aitmiş. Bu kalan orijinalden hareketle bütün korkuluklar aslına uygun yenilenmiş. Ayna üzerine asılı olan saat ve termometrenin de ayrı bir hikayesi var … şimdi burada uzun uzun yazmayayım.

Burası bir diğer oturma bölümü, Yaprak’la birkaç dakika soluklandık geniş mekanda …

Savarona Suiti yatın burun kısmında ve beyazlar hakim dekore edilmiş. Yaprak hanım giyinme odasındaki koltukta bana poz verdi

Yatın yemek odası da etkileyici. İnsan büyük masanın bir akşam yemeği için hazırlanmış durumunu hayal edince “ah burada bir yemek yiyesim geldi” diyor içinden.

Yatın içini dolaştıktan sonra sıra güverteye geldi. Biz de fırsat bu fırsat deyip Müge Hanım’ı yakalık ve birkaç aile fotoğrafı çektik. Yukarıdaki Müge hanım’la Yaprak’ın fotoğrafını Handem çekti, bize kullanmamız için izin verdi. (üst dörtlü sağdaki fotoğraflar Handem Erkay Güner tarafından çekilmiştir)

Savarona gezi grubu hatırası (soldan sağa) : Fatma Gül Koz, İlhan Kişioğlu, Yaprak Kişioğlu, İpek Aral Kişioğlu, Davut Topcan, Burak Bayburtlu, Burak Dönertaş, Eren Kumcuoğlu, Metin Kahraman, Burcu Tüzün, Harun Pekşen, Müge Çerman, Handem Erkay Güner – bütün grubun blogları var, bir uğrayın hepsine derim . ( Bu fotoğraf Handem Erkay Güner’e aittir)

Gezi bitince yavaş yavaş yattan dışarı çıktı grup, çok keyifli ve bilgilendirici geçen 45 dakikanın böylece sonuna geldik. Bize Savarona yatını gezme imkanı sağlayan Burak Dönertaş‘a ailece teşekkür ederiz. Gezideki bütün arkadaşlarımıza da buradan selamlarımızı iletiriz.

Tags: 17 aylık bebek gelişimi, Burak Bayburtlu, Burak Dönertaş, Burcu Tüzün, Davut Topcan, Eren Kumcuoğlu, Fatma Gül Koz, Handem Erkay Güner, Harun Pekşen, Kahraman Sadıkoğlu, Metin Kahraman, Müge Çerman, Savarona Yatı