
Yaprak’la aylardır sabitlenmiş bir diyaloğumuz var:
- Senin adın ne?
- (ses yok)
Bir ay sonra
- Senin adın ne?
- (belki, hatta nadiren) … apa
Dün
- Senin adın ne?
- Papak
- Aaaaaa, bir daha söyle, senin adın nedir?
- PAPAK !
Aferin bebeğimeeee, artık ismini de bir ( ! ) harf eksiği veya fazlasıyla, yarı anlaşılır şekilde söyleyebiliyorrrrrr
Bu arada benim fotoğrafıma bakıp “İpek …. anne” diyor. Mutlu oluyorum


Yazılarımıza Gelen Son Yorumlar