Havalar kötüleşti, iz daha bu karanlığa adapte olamadık. Neredeyse her günümüz evde geçiyor. İşte klasik sabahlarımızdan bir tanesi; kahvaltı sonrası Yaprak azıyor, etrafı karıştırıyor, radyodan gelen müzikle dans ediyor, kah şapkalarını, kah bandanalarını takıyor, annesine taktırıyor, oyuncaklarını dağıtıyor, oynuyor, kitaplarını bakıyor, annesine her resmi anlattırıyor, hayvan resimlerine bakarken onların seslerini çıkartıyor, meyve ve biskuvi yiyor , su içerken kaşla göz arası oyun oynuyor ve hepsini üstüne boca ediyor, üst baş değiştiriliyor ve anne mütemadiyen homurdanıyor …” homur, homur, homur” … 
Etiketler: 23 aylık bebek gelişimi, bebek oyunları, ipek aral kişioğlu, Yaprak Kişioğlu
This entry was posted
on Salı, Kasım 3rd, 2009 at 15:47 and is filed under 1-2 Yaş.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
aynen günlerimiz evde büyük bir sıkıntı ve koşuşturmaca ile geçiyor,hava kötü araba yok dışarısı cok tehlikeli domz gribi derken eve kapandık mahvolduk:((biz ümraniyede oturuyoruz bir gün bekleriz kızlar hemen hemen denkler belki cok iyi arkadaş olurlar belki hiç anlaşamazlar bir gün bize bekleriz eve kapanmayın:)))
Neden olmasın ?