Dün Yaprak’la kavga dövüş sokağa çıktık. Neden mi öyle oldu, anlatayım … hanımefendi pusete binmeyecekmiş… peki binmesin, biraz zor olur pusetsiz Beşiktaş Çarşı’ya inmek ama idare ederiz mola vere vere. Ama hayır, keşke talepler sadece bu kadar olsa. Pusete binmemenin ötesinde bir de kendi bebek pusetini sürecekmiş sokaklarda ! … kızım olmaz, çarşı kalabalık, yollar bozuk  … yok, illa da alacakmış puseti. Peki dedim fazla uzatmayayıp, alsın görsün gününü … ve çıktık yollara, bizimki pek memnun, pek mutlu, bir havalı, bir başka yürüyor sokaklarda, ne de olsa büyüdü, sorumluluk aldı, artık o puset itiyor, annesi elleri kolları sallaya sallaya yürüyor, adeta roller değişti … bakın birinci fotoğrafa nasıl ciddi !

Beşiktaş’a indik, başladı zorluklar. Büyük büyük insanlar üstüne üstüne geliyor, elindeki puset çukurlara giriyor … ooo, Yaprak hanım, hoşgeldiniz gerçek dünyaya … arada sinirlendi, nadiren elime tutuşturur gibi oldu ama yine de vazgeçmedi pembe oyuncağından, çarşı boyunca hemen hemen hep o itti azimle pusetini. Ama bu arada çok tezahürat da aldı doğrusu, “çok büyümüş annesi” diyenler, “yerim ben senin pembe pusetini” diyerek sevgi gösterenler. Zor da olsa Beşiktaş’daki işlerimiz hallettiğimizde Yaprak mutluydu, bense ….. bense yorgun. 21 aylık bebeğimle, pusetsiz, ve oyuncak pusetle iki buçuk saat sokakta kalmak kolay olmadı. Şurası da kesin ki, bir daha olmayacak ! ….

Etiketler: 21 aylık bebek gelişimi