Dün ilkokuldan sevgili arkadaşım Özlem Çevik ile beraberdik. Rüzgar bilim kadını Özlem’i belindeki sıkıntısının tedavisi için İstanbul’a sürüklemişti, biz de Yaprak’la onu yakaladık. Özlem benim hayatta sohbetinden büyük haz aldığım sayılı insanlardan olduğu için dün Yaprak adeta özgürlüğü ilan etti. Aklım hep Özlem’le olduğundan ister yemek yerken, ister parkta, ister yürürken Yaprak kafasına göre koştu, oynadı, eğlendi ve hatta arada ortadan yok oldu. Yaprak’ın bu bağımsız karakteri benim çok hoşuma gidiyor. Eğlenmek için annesine muhtaç değil, kendi kendisini çok güzel meşgul edebiliyor. Sayılı saat çabuk geçiyor elbet. Özlem’le vedalaştıktan sonra Yaprak pusetinde biraz kestirdi. Ben de bu arada Maçka Parkına indim. Burada da yine ilkokuldan çok sevdiğim bir diğer arkadaşım Selçuk Sami Cingi ile karşılaştım. Dün ne ilginç bir oldu böyle ? Selçuk Sami benden çok Facebook’da yakından takip ettiği Yaprak’la ilgilendi desek yeridir. Parktaki kafede  bize eşlik etmesini teklif götürsek de Selçuk Sami ve arkadaşına, onlar aceleleri olduğunu ve Beşiktaş’a inmeleri gerektiğini söyleyerek hızla yanımızdan uzaklaştılar. Ama yine de telefon almayı ihmal etmedik. Geçen kış beraber Dali sergisine gidecekken buluşamadığımız Selçuk Sami ile önünüdeki günlerde mutlaka görüşmeliyiz, bir İstanbul Modern yapmalıyız.

Tags: 20 aylık bebek gelişimi, Münire Özlem Çevik, Selçuk Sami Cingi