


Alp dayı Temmuz ayının ikinci haftasından itibaren onbeş gün boyunca Aktur’daydı. Ama bizimle kalmadı, hergün eve uğradı, bizimle yemek yedi. Yaprak’ın dayısına en çok yaptığı şey ona uzun uzun, yarı şaşkınlık ve yarı anlamazlık içinde bakmak oldu. Bu uzun bakışma sürecinden sonra ancak onunla oyun oynamaya başlayabildi. Belki Alp dayının tatilin başında numaralı gözlüğünü kırmasından dolayı gözünde sürekli “blues borthers” modeli numaralı güneş gözlüğü ile oturması, belki de gür sesi ürküttü küçük böceği. Alp’de az değil, bizimkinin üstüne üstüne gitti hep. (16.07.2009)
Etiketler: 19 aylık bebek gelişimi, alp aral, ataman aral, Datça Aktur, eda dede
This entry was posted
on Perşembe, Temmuz 16th, 2009 at 15:10 and is filed under 1-2 Yaş.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.


Yazılarımıza Gelen Son Yorumlar