Bugün denize C mahallesinin kumsalından girdik. Sahilin ince kum olması Yaprak’ın denize girmesini kolaylaştırır diye düşündük. Eda ile beraber elimizde kazma kürek hemen inşaat faaliyetlerine giriştik Yaprak yanımızda otururken. Biz her tarafımız kum içinde boğuşurken, minik su canavarı da hem bizi izledi, hem kendi kendine etrafa kum atmaya başladı. Ben onu denize yakın bir konuma oturtunca ilk başta mızmızlandı ama sonrasında bayağı dalgalarla haşır neşir oldu ağlamadan.

Dakikalar ilerledi, biz Eda ile Datça kalesini büyütürken, Yaprak’da yüzü, saçları da dahil olmak üzere bütün vücudunu kumlara buladı. Temizlenme vakdi geldiğinde üçümüz birlikte kendimizi sulara attık. Ve bu sefer Yaprak ağlamadı. Başta biraz tedirgin oldu ama sonrasında yüzünde memnun bir ifade ile simidine sarıldı, ayaklarını çırptı.

Böylece bugün itibariyle Yaprak hanımın denize girmeyi reddetme ısrarını kırmış olduk. Belli ki önümüzdeki günlerde deniz kenarında çok daha eğlenceli dakikalar bizi bekliyor.

Etiketler: 19 aylık bebek gelişimi, Datça Aktur, eda dede