Geçen Gün Yaprak’la Akaretler Şairler Sofası Parkı’na gitmeye karar verdik. İyiki de oyun alanı olarak bu mekanı tercih etmişiz çünkü parktan adımımızı içeri atar atmaz etrafta bir sürü yaşıtımız bebek farkettik. Biraz salıncakta sallanıp, kaydırak ve tahtıravalli sefası yaptıktan sonra topumuzu çıkardık torbamızdan. İlk oyun arkadaşlarımız 2,5 yaşındaki Yağmur ve 5 yaşındaki Alya idi. Yaprak’da giderek sahibiyet duygusu güçleniyor. Topunu arkadaşları ile paylaşmak girişiminde bulunsa da, onlar topla oynamaya başlayınca oyuncağını mızmızlanarak geri istiyor. Bu arada benim güzel kızım topu atıldığında yakalıyor, “hadi at” dendiğinde de düzgünce geri fırlatıyor. Bazen elleriyle atarak, bazen de ayakları ile vurarak üç çocuk etrafta çok  koşuşturdular, beni de bayağı koşturdular. Kimi zaman öyle yerlere fırlatıyorlardı ki topu, meyilli olan parkta kaçan topu yakalamak bana düştü.

Yağmur ile Alya gittikten sonra 20 aylık Deniz bebek annesi ve anneannesi ile parka geldi. Deniz Yaprak’ın çoşkulu karşılaması karşısında şaşırdı ama çekingenliğini üstünden çabuk attı. Aralarında iki ay olması nedeniyle iki bebeğin oyun frekansları bayağı tuttu. Ardından da birlikte banka çıkıp oturdular. Ben de fırsat bu fırsat deyip fotoğraflarını çektim.

Etiketler: 18 aylık bebek gelişimi, Akaretler Şairler Sofası Parkı