Bugün çok uzun süredir ilk defa İlhan evdeydi. Böyle bir değişiklik Yaprak’ı bayağı şaşırttı. Böylece İlhan’da gün içinde Yaprak’ı yaşamak kavramı ile tanışmış oldu ve bayağı yoruldu. Akşam üstü yürüyüşe çıkma teklifimi “çok yoruldum, ben uyuyacağım” diyerek geri çevirdi. İçten içe sevindim, anlasın babamız anne bütün gün kiminle güreşiyor. Babamızın bize katılmayacağını öğrendikten sonra Yaprak’la pusetsiz, elele çıktık sokağa. İlk durağımız Şairler Sofası Parkı’ydı. Pazar günü olduğu için park doluydu ama biz yine de oyuncaklarda kendimize yer açabildik. Kaydırağa artık Yaprak kendi kendine tırmanıp kayabiliyor. Sadece helezon şeklindeki kaydırağı babamız olmadan kullanmıyoruz. Tahtıravalli, salıncak derken bayağı vakit geçirdik çocuk parkında. Ardından çiçeklerin arasından botanik incelemesi yaparak aşağılara doğru yürümeye başladık. Tam o sırada yanımızdan üç kişilik bir aile geçti. Ailenin 3,5 yaşındaki çok sevimli oğlu Emre ile Yaprak hemen iletişime girdiler ve oynamaya başladılar. Bu arada ben de isminin Emel olduğunu öğrendiğim Emre’nin annesi ile koyu bir sohbete daldım. Çocuklar kuşlar, kediler peşinde koşuştururken civardaki yuvalar hakkında Emel hanımdan bayağı faydalı bilgiler aldım.

Derken Emre ile Yaprak’ın tekrar çocuk parkına girdiklerini görünce koşarak bizim canavara yetiştim çünkü her ne kadar “çocuk” parkı dense de oldukça tehlikeli yerleri olan bir tasarımı var mekanın. İkinci oyun seansımız bayağı uzun sürdü. Bu arada Emre’leri el sallayarak uğurladık. Biz de saat 19:30′da parktan ayrıldık. Yol üzerindeki markete uğradık ve evimize döndük.

Son iki aydır Yaprak’ın oyun parkında karşılaştığı çocuklarla oyun oynaması, onlarla koşuşturması, oyuncakları beraber kullanması artık etrafı ile alışverişe girdiğinin en önemli göstergesi. Allah’tan o kadar sıcak kanlı ve iyi huylu bir bebek ki Yaprak, karşındaki çekingen bebekleri bile güldürüyor, açıyor, adeta oyuna davet ediyor. Aferin benim minik prensesime

Etiketler: 18 aylık bebek gelişimi