Bu sabah kalktığımızda bizi mükemmel bir sürpriz bekliyordu. Sabah serinliğinde minik bir kumru penceremizin dışındaki saksıya konmuştu. Ben bu saksıdaki bitkimiz öldü diye dallarını kesmiş ama alttaki yaprakları ölmedi diye de hepsini atmaya kıyamamıştım. Tatlı misafirimiz işte bu “garip” saksımıza tünemiş, kah sokağa, kah evin içine bakarak yaprakların arasında dönüp duruyordu. Havalar ısındığından beri sabah ilk işim pencereleri açmak iken, ani misafirimiz kaçmasın, Yaprak onunla arkadaşlık edebilsin diye pencerelere hiç dokunmadım. Kısa süre sonra bir baktık, misafirimize ikinci kumru da eşlik etmeye başladı. Ama bu kumru ağzında çalı parçaları ile geliyor, onları saksı içindeki kuşa bırakıyor ve gidiyordu. Bizim kumru ağzında çalı parçası bir öyle dönüyor, bir böyle dönüyor, onu uygun bir şekilde yerleştirmeye çalışıyordu. Ben “acaba yuva mı yapıyorlar?” diye düşünmeye başladım. İki kuşun bu haldır huldur çalışması öğleye kadar sürdü. Sonra bir baktım iki kumru da gitmiş. Merakla saksıya koştum, ne yapmışlar diye. Gördüklerim gözlerimin yaşarmasına neden oldu. Zannedersem artık iki kumrumuz var ve camımızın önündeki saksıda kendilerine yuva kuruyorlar. Kimbilir belki yumurta da bırakırlar, bizimde minik minik başka kumrularımız olur

Yarın sabah geldiklerinde onları daha güzel karşılamak için bir kap içinde ekmek kırıntıları koymaya karar verdim. En kısa sürede de kuş yemi alacağım. Yaprak için ne harika bir gelişme oldu kuşlarımız. Camın gerisinden onlara öyle güzel konuşuyor ki, ben çok mutlu oluyorum. Eğer yarın da gelirlerse kumrularımıza isim de koyacağız benim minik kumrum Yaprak ile

Etiketler: 17 aylık bebek gelişimi