Yaprak için ‘ele geçirilemez’ diye bir durum söz konusu değil. Evde herşeyi onun boy hizasının çok üstünde tutmamıza rağmen bir şekilde yine başarıyor gözüne kestirdiklerine ulaşmayı. En son vukuatımızı da benim çok sevdiğim gözlüklerimle yaşadık. Geçen yıl Yaprak çok küçük olduğu için sırf bir kazaya kurban gitmesin diye kullanmadığım gözlüklerimi birkaç gün önce ortaya çıkardım. Elbet bu kara şeyler bizimkinin birinci saniyede dikkatini cezbetti ve başladı etrafında dolanmaya. Eh, tahmin edebilirsiniz sonunda ne olduğunu. Geçen gün bir baktım, minik canavar benim gözümden bile sakındığım gözlüğümü eline almış sallaya sallaya evin içinde dolanıyor.  O an bir atmaca gibi uçtum haylazın üzerine, kaptım gözlüğümü seri şekilde. Ama sonra da ağlamasına kıyamadım, fotoğraf makinasını alıp, iade ettim canım gözlüğümü …. kısacık bir süre için. Gözüne taktım kara camları ağlaması kesilsin diye ve birkaç poz aldım dikkatlice. Korkunun ecele faydası yok, kırılacağı varsa kırılsın gözlüklerim, ne yapalım ?

Etiketler: 17 aylık bebek gelişimi