Dün Yaprak’la öğleden sonra çıktık yürüyüşe. Maçka Parkı boyunca kaldırımdan ben pusetle önde, o ise iki, üç merte arkadamda etrafı seyrede, seyrede, inceleye inceleye yürüyerek ilerledik. Tabii ki benim bir gözüm hep onun üstündeydi çünkü yerde ilgisini çeken herşeyi almaya kalkan Yaprak’ı hemen durdurabilmem gerekiyordu. Kaldırımda yanımızdan geçen herkes bizimli ile çok ilgilendi, Yaprak da hepsine gülücükler saçtı.

Ardından klasik durağımız Maçka parkı içindeki çocuk bahçesine gittik. Dün bir sürü arkadaşımızla karşılaştık. Timur ve annesi, Irmak ve babası. Irmak’ın annesi ile hep karşılaşıyorduk, böylece babasını da tanımış olduk. Yaprak dün genelde hep kendi başına eğlenmeyi tercih etti. Salıncaktan sonra kaydırağa çıktık. Oradan sonra tahtiravalli, sonra yine kaydırak. Bu sefer Yaprak tahtıravallide benim desteğim olmadan oturdu ve kaydırağın basamaklarından ilk kez kendi başına çıktı. Tahtıravallinin diğer tarafında ben onu inip kaldırdım, kaydırak basamaklarından çıkarken de hep arkasında hep durdum ama onun bu yanlız basamakları çıkma girişimi ve tahtıravalliden sıkı sıkı tutunarak düşmeyişi doğrusu çok hoşuma gitti. Aferim benim kocaman kızıma

Etiketler: 16 aylık bebek gelişimi