Soru : 16 aylık bebeğin fiziksel, sosyal ve duygusal gelişimi nasıldır ?
Cevap : Çocuğunuz nasıl değişiyor? Çocuğunuzun dünyayı algılaması hızla gelişiyor. Örneğin artık mum boyanın yenilecek birşey olmadığını biliyor. Artık onları kavrayıp sizin için harika resimler çizebiliyor. Basit oyunları anlayıp, oynayabiliyor, ce-eeee yapmayı seviyor veya vücudun bölümleri söylendiğinde yerlerini gösterebiliyor.

Ancak halen ayakta iken hareketlerine çok hakim değil. Onun için merdivenlerin derinliğini kestiremeyebilir veya size sarılmak için koşarken sendeleyebilir … düşmeden ona hemen sarılın. !

Hayatınız nasıl değişiyor? : Çocuğunuz hayatın zorlukları ile karşılaştığında gözyaşlarına boğulabilir, bağırabilir. Ondan susmasını veya durmasını istemeyin – büyük bir ihtimalle duramaz zaten. Onun yerine sabırlı olun, onu rahatlatmaya hazır olduğunuzu gösterin, ona varlığınızı hissettirin. İlk fırtınayı atlattıktan sonra sakinleşecektir.

Ebeveynlerden İpuçları : Kütüphane – kitapçı eğlencesi “Çocuğunuzu meşgul tutmak zordur. Size bir kitapçıya veya kütüphaneye gitmenizi tavsiye ederim. Kitaplar, kasetler, DVD’ler, özel materyaller, kırtasiye ürünleri arasında çok güzel vakit geçiriyorlar ve onlara bakmak bedava.”

Fiziksel Gelişim : Büyük Tutkular

Çocuğunuz son birkaç aydır etrafını keşfetmekle meşgul – objeleri kavramak, incelemek, onları ağzına almak, yere vurmak gibi. Diğer taraftan onun kendi fiziksel yeterliliklerini sınamayı sevdiğini de farketmiş olmaşısınız.  Yürüyebildiğini biliyor yani mutlaka ağır birşeyler örneğin kutular taşımak isteyecektir ve çoğunlukla beceremeyecektir. Artık kanepenin üstüne çok rahat tırmanabiliyor, yani artık sandalyeyi mutfak tezgahının yanına itip, daha yukarılara ulaşıp, oraları incelemek istemesi doğal olacaktır. Eğer halen yapmadı iseniz, bu gibi girişimlerie yönelik evinizi güvenli hale dönüştürün. Mutfaktaki tehlikeli araçları ulaşılabilir mesafeden kaldırın hatta mümkün ise kilit altına alın, sıcak tencerelere dikkat edin. Evdeki temizlik araç, gereç ve ürünlerini, ilaçları sakın açık alanda bırakmayın.

Neler Yapabilirsiniz?

Eğer çocuğunuz kendi fiziksel yeterliliklerini sizinle beraber sınamak istiyorsa, çocuk gelişim uzmanı Marilyn Segal’ın komik oyununu onunla oynamayı deneyebilirsiniz : Onu ellerinden tutun ve sizinle birlikte aşağı eğilmesini sağlayın. Beraber aşağı yukarı eğiliğ kalkarken ona tatlı melodiler mırıldanın :

“Dizlerimizi bükeriz,
Aşağı doğru gideriz,
Ama hep böyle kalmaz,
Sonra yavaş yavaş eski halimize dönerizzzzz ”

Eğer çocuğunuz yürümekte zorlanıyorsa, uzmanların önerdiği çocuğunuzun kendisine güvenini arttıracak şu aktiviteyi deneyebilirsiniz. İlk başta çocuğunuzun sırtı duvara gelecek şekilde ayakta durmasının sağlayın.  Siz de onun karşısında bir metre kadar uzakta durun. Elinizi uzatın ve çocuğunuzun ona uzanıp tutmasını sağlayın. Bir, iki adım geri giderek diğer elinizi tutmasını isteyin. Sonra onu tekrar duvar kenarına götürün ve aynı aktiviteyi defalarca tekrarlayın. Giderek daha uzaklaşın ve çocuğunuzun size doğru gelmasını sağlayın.

Diğer Gelişmeler : İstiflemek ve çizmek

16 aylık bebeğiniz artık el ve parmaklarını daha rahat kullanıyor. Artık iki, üç küpü üstüste koyabiliyor ve sonra hemen deviriyor. Siz kitap okurken, o da sayfaları çevirmekte ısrar ediyor ve hatta artık topluca sayfaları baştan sona almak yerine, birer, ikişer çevirebiliyor. Eğer eline renkli boyama kalemi veriseniz artık onunla ne yapacağını çok iyi biliyor ve muhtemelen önüne gelen heryeri çizmeye çalışıyor; kitaplar, duvalar, mobilyalar , kısacası artık onun boyama aktivitelerini çok yakından takip etmelisiniz. Ayrıca dönemine uygun hazıranmış levhalardaki yuvarlak, kare, vs. gibi şekilleri doğru yerlerine yerleştirebiliyor.

Bu parmak boyası için ideal bir zaman. Kendi parmak boyanızı kendiniz de üretebilirsiniz. İki kaşık una biraz su katın ve bir kaç damla gıda boyası ekleyin. Boyamayı çocuğunuz için iyice kolaylaştırmak adına boyamayı yapacağı karton, kağıt, vs malzemeyi masaya veya yere arkasından bantla tutturup, sabitleyin. Sonra büyükçe bir damla boyayı kağıda kondurun ve ona nasıl boyama yapabileceğini gösterin. Eğer onun yaratıcılığını saklamak istiyorsanız, aynı boyutlarda temiz bir kağıdı diğerinin üstüne bastırın ve sonra çekin, kurumaya bırakın.

Konuşma ve Anlama Gelişimi : İnce Beceriler

Son haftalarda, aylarda çocuğunuzun kendi özgürlüğünü test ettiğini gördünüz, ama uzmanlar der ki, eğer bir çocuk kendinin konuşabildiğini anlarsa artık bir birey olduğunu da kavrar. 16 aylık çocuğunuz şu an en fazla altı, yedi tane kelimeyi net söyleyebiliyor, belki daha da fazla. Ama halen sözsüz iletişime daha fazla başvuruyor, eliyle gösteriyor, diğer jest veya miniklerini kullanıyor.

Çocuğunuz şu anda konuşabildiğinden çok daha fazlasını anlayabiliyor. (Çocuklar için anlaşılabilmek adına asıl zor olan konuşmak değil, dudakları, dili ve nefesi arasındaki koordinasyonu kurmaktır) Örneğin birgün ev içinde eşinize kaybolmuş anahtarlarınızın nerede olduğunu sorduğunuzda, size anahtarlarınızın yerini 16 aylık çocuğunuz gösterebilir. Veya ondan ayakkabılarını getirmesini istediğinizde içeri odaya gidip, dolabını açıp, bir dakika sonra ellerinde ayakkabıları ile yanınıza dönebilir, o gerçekten sizin ne dediğinizi anlar.

Neler Yapabilirsiniz?

Onun iletişim becerilerini geliştirirken, sizin de onunla yavaşça ve anlaşılır şekilde konuşun. Çocuğunuz daha küçükken kullandığınız şarkımsı konuşma şeklini artık bıraktınız, ama artık onun dikkatini çekmek için basit kelimeler ve deyimler kullanabiliyorsunuz. Sizin kelimeleri doğru şekilde kullanmanız onun kelimeler üzerinde kafa karışıklığı yaşamamasını sağlar. Ayrıca çocuğunuzu dikkatle dinlemeniz de çok önemlidir.

Diğer Gelişmeler : Beş duyuyu geliştirmek, daha fazla okumak

Çocuğunuz için hergün ayrı bir macera. Onun dokunma, koklama, test etme, ve eline ne geçerse tadına bakma durumlarına siz de şahit oluyorsunuz. Bu şekilde herşeyi araştırarak çocuuklar etraflarındakileri niteliklerine göre ayrıştırmayı öğrenir. Örneğin açık alanda çocuğunuzun bir solucanın peşine düştüğünü izlemek çok keyiflidir.

Bu öğrenme tecrübelerini, çocuğunuzla konuşarak çok daha öğretici hale getirebilirsin. Etrafta duyduğunuz sesleri isimlendirin : “Kuşun sesini duydun mu?” ” Rüzgarla hışırdayan ağaçların sesini duyuyor musun?, “Gelen otomobilin sesini duyuyor musun? ” veya ondan daha spesifik birşey isteyebilirsiniz : ” Hadi bana renkli çiçekler bulmakda yardımcı ol”. Gözlemlemek, dinlemek, araştırmak çocuğunuzun önemli duyularının gelişmesine yardımcı olacaktır.

16 aylık çocuğunuz artık aynı yerde birkaç dakikadan fazla oturmak istemiyor, artık ona hikayeler okumanıza daha çok ilgi gösteriyor. Sakın kitap okurken, size resimleri gösterdiğinde, sizi dinlemiyor diye hayal kırıklığına uğramayın. Çocuğunuzun bir diğer sevdiği şey de baktığı kitapta bildiği resimleri gördüğünde onların isimlerini stekrar tekrar söylemektir ( örneğin tok, kuş, kedi, vs. ) . Eğer ona “kuş nerede?” diye sorarsanız, size heyecanla gösterecektir. Ayrıca sizinle birlikte sayfaları çevirmeye bayılır.

Sosyal ve Duygusal Gelişim : Diğer Çocuklarla İletişim

Bu erken yaşında bile çocuğunuz olumlu davranışları nedeniyle ödüllendirildiğini öğrenir; sarılmalar, öpücükler, alkışlar. Etrafındaki insanların doğru bulmadığı şeyler yaptığında ise olumsuz tepki gördüğünü, cezalandırıldığını anlar. ( hatta farklı insanların aynı şeye farklı tepkiler verdiğini bile anlar)

Çocuğunuzda gözlemleyeceğiniz sosyal etkileşimler şu anda temel seviyede : el sallamak, gülmek, cee-e oynamak, basit talimatları takip etmek. Ama bütün bu gelişimler çocuğunuzun kendi tarzında olacaktır. 16 aylık bebeğiniz siz ona ne verirseniz, onu alır ve size de yansıtır. Siz eğer onu öper, sarılırsanız, o da size aynı şeyleri yapacaktır.

Diğer Gelişmeler : Bireysel farkındalığı geliştirmek

Bir yeni doğan kendisi ile annesi ve hatta etraftaki obleri bile ayırdedemez. Etrafındaki dünyayı tatmak, dokunmak, gülmek, ve duymak  zaman içinde onun ayrı bir varlık olduğunu anlamasını sağlar. Çocuğunuz 16 aylık olduğunda artık bir birey olduğunu bilir, ama sizi bir uzantısıymışsınız gibi  kullanır. Örneğin erişemediği bir oyuncak gördüğünde, sizi o yöne iter ve oyuncağı alarak ona vermenizi ister.Veya merdivenlerden çıkarken rahat değilse, elinizi kavrar ve sizden yardım ister.

Bu dönemde çocuğunuz güçlü ve dünyanın merkezinde olduğunu bilir. Sizin onun gelişimleri nedeniyle duyduğunuz heyecanınızı, takdirinizi, ilginizi daha fazlasını sağlayabilmek için kullanır . Yaptığı herşeyde başarılı olmak ister. Kendinden çok daha büyük veya ağır objeleri taşımaya kalktığında aman etrafta olun. Ona yardım etmekten çok, onun çabasını takdir edin. Eğer başarısız olursa bırakın kendi hayal kırıklığı ile yüzleşsin, yakında bir daha dener ve başarılı olur.

Ona kendi kendine birşeyler yapma imkanı verebilirsiniz. Örneğin küçük çocuklar için yemek yapma setlerinden alabilir, onun yaptığı yemekleri karşılıklı keyifle tadabilirsiniz.

Kaynak : Babycenter.com

Tags: 16 aylık bebek gelişimi

Dün llhan’la ben birlikte bir iş yemeğine katılmak durumunda olunca, Yaprak da bütün gününü babannesi ve kuzenleri ile geçirdi. Yaprak fotoğraflardan anladığımız kadarıyla bütün gününü evde geçirmemiş. Lara ve Mina’nın havanın soğuk olması nedeniyle ertelenen 23 Nisan Çocuk Bayramı kutlamalarına da katılma imkanı bulmuş. Anaokuluna giden Mina ve Lara’nın kostümleri doğrusu çok tatlıymış ve onlara çok yakışmış. Ayrıca Yaprak fırsattan istifade bütün halkoyunları grupları, tütüları ile balerin kızlar ve papyonlu genç delikanlılarla da poz vermeyi ihmal etmemiş

Tags: 23 Nisan Çocuk Bayramı, lara erik, mina erik, Mükerrem Kişioğlu

Bugün Nevra bana bir link göndermiş. Anneler ve çocukları üzerine çok hoşuma giden bir web projesi geliştirmiş Pınar Süt Çocuk. Bu projede anneler, hem kendi anneleri, hem de çocuklarına ait fotoğrafları siteye yükleyerek kısa bir film yapabiliyorlar. Ben de derhal fotoğraf arşivimden birkaç kare seçip kendi filmimizi oluşturdum. Bu linke tıklayarak isterseniz Sertap Erener’in güzel sesi eşliğinde bizim kısa filmimizi seyredebilirsiniz, isterseniz de siz kendi çalışmanızı yapabilirsiniz. Laf arası biz Pınar Çocuk Sütü içmiyoruz ama bu kampanyalarına seve seve katıldık

Tags: Nevra Taşdemir Işık, Pınar Süt Çocuk

Göbişim, popişim, memişim,
Annemin dediğine göre,
Ben dünyanın en tatlı bebişiyim.

O beni soyunca,
Hemen elinden kaçarım,
Aynanın karşısında geçip,
Kendime hayran hayran bakarım.

Sonra annem çıkagelir,
Beni kucağına alıp,
Küvetimin içine yerleştirir.

Banyo yapmayı çok severim,
Köpükleri etrafa saçmayı kendime görev bilirim.
Ördeklerim ve toplarım
Küvetimde arkadaş bana,
Keşke bir de şu sular ağzıma kaçmasa,
Banyo yapmanın keyfi yarım kalmasa.

Banyo sonrası havluma sarılırım,
Annem beni mesajla yağlarken,
Yan gelip yatar, keyfime bakarım.

Sonra annem beni sıkı sıkı giydirir,
Saçlarımı kurutup,
Beni ne kadar çok sevdiğini,
Yanaklarıma, saçlarıma kondurduğu öpücüklerle,
Bana her zaman hissettirir.

Banyo sonrası yatma vakdidir,
Uyumak için beklediğim müzik ve “On İki Prenses”dir.
Annem masalımı okurken yaklaşır uyku perileri,
Sonra tutarak ellerimden beni,
Sessizce götürürler düşler alemine geri.

İşte bir gün de böyle biter,
Kimbilir ertesinde beni ne güzellikler bekler.
Şimdi bebeğim ama büyüyeceğim,
Annemin yazdığı bu şiirleri okuyup,
Kimbilir neler düşüneceğim?

Evet, sevgili bebeğim, kimbilir neler düşüneceksin?

SENİ ÇOK SEVİYORUM YAPRAK’IM, SAATLER OLSUN, İYİ UYKULAR

Tags: 16 aylık bebek gelişimi

Dün Yaprak’ın tam öğlen yemeğinin sonuna gelmiştik ki telefon çaldı. Arayan Ayşe Musal ve Aslı Uçman’dı.  “Hadi dışarı çıkalım” dediler. Biz de Yaprak’la jet hızında hazırlandık ve buluşma noktasına gittik. Ayşe ve Aslı Yaprak’ı büyük bir sevgi ve coşkuyla karşıladılar. Bizimki başta bu sevgi seli karşısında çok utandı. Ortama alışması biraz zaman aldı. Bu arada biz de Nişantaşı’na çıktık yürüyerek ve kendimize oturabileceğimiz kafe aradık. Sonunda Backhaus’da karar kıldık.

Kendimize çay ve tatlı tuzlu kurupastalar sipariş ettik. Çaylarımızı keyifle içip, sohbet ederken Yaprak hanım kucaktan kucağa dolaştı. O yetmedi yan masalara harekata geçti, elinde çikolatalarla geri döndü.

Biraz etrafta dolandıktan sonraki durak annenin kucağı oldu. Anne kucağında olduğu süre boyunca önümüzdeki şekerlikteki şaker paketleri parçalandı, etraf bir parça dağıldı, pislendi”. Her zamanki gibi “Yaprak buradaydı” imzamızı atmayı elbet ihmal etmemiş olduk böylece.

İki saatin sonunda Yaprak hanımdan nahoş kokular yükselmeye başladı. Bu bize “gitme vakdi” geldiğini işaret etti. Yaprak’a “gidiyoruz” deyince bizimki taktı annesinin çantasını koluna kapıya doğru yöneldi.”Durrr, gitme, daha paltonu giymedin” diye seslendik ona ve dışarı çıkmak üzere topyekün hazırlandık. Yol boyunca güle oynaya ilerledik, İTÜ fakültesinin otoparkından içeri girdiğimizde de minik canavarı pusetinden çıkartıp bizimle birlikte yürümesini özgür bıraktık. Rüzgarlı havada yüzünde kocaman bir gülümseme ile koşuşturdu Yaprak’ım hayatından çok memnun.:D

Günler hızla geçiyor ve bazen Yaprak’ın ne kadar hızlı büyüdüğüne, her konuşulanı anlayabildiğine inanamıyorum. Zaten son bir haftadır ben telefonla konuşurken telefonu elimden alıp o da konuşmaya başlıyor. “Baaa, daaa, buuuu, uuuu, namanııı,” türünden sesler çıkartıyor büyük ciddiyetle. Ben dişlerimi fırçalarken, o da dişlerini fırçalamak istiyor. Artık onun da bir diş fırçası var. “Saç, kulak, göz, yanak, ağız, burun, diş, kol, el, bacak, ayak, parmak” kelimelerini çok rahat anlayıp yerkerini hemen gösteriyor. Üstündeki kazak, hırka cinsi giysileri kendi çıkartabiliyor. Beraber eğilip, kalkmaca oynuyoruz. Dans en büyük hobimiz. Yemeklerini kaşıkla kendi yemeye iyice alıştı. Artık geceleri yatak vakdi okuduğum “On İki Prenses” masalını dinlediğini farkediyorum. Odasındaki radyoyu kendi kendine açıp, müzik dinleyebiliyor. Bisikletine kendi kendine binebiliyor. Dİğer çocuklarla olan iletişimi arttı. Şu an aklıma gelmeyen bir sürü gelişme ile Yaprak bebeğim her gün beni çok çok şaşırtıyor.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, aslı uçman, ayşe musal

Dün bizim evde iki bayram vardı. Birincisi Yaprak’ın 23 Nisan Milli Egemenlik ve Çocuk Bayramı, 2. si Yaprak’ın annesinin 37. yaşgünü bayramı. Aslında Yaprak’ın annesi 37. yaşına girmekten dolayı pek de bayram havasında değildi …

Sabah gözlerimizi açıp, camdan dışarıdaki kapalı, sevimsiz havayı görünce biraz üzüldük. Yaprak odasında oynarken, ben de her yılki gibi televizyondaki çocuk şenliği programını izlemeye başladım. Ne çok ülke katılmış bu yıl İzmir’deki gösterilere diye düşünmeden edemedim ve sevindim. Ardından öğlene doğru güneş güzel yüzünü gösterdi  ve biz de hazırlanıp kendimizi sokağa attık. Gün için ailece hiçbir plan yapmamıştık, sadece çok açtık. İlhan’nın da, benim de canımız Çin yemeği çekince Cevahir AVM’ye gitmeye karar verdik. Afiyetle yemeklerimizi yedikten sonra AVM içindeki çocuklar için düzenlenen aktivitelerin izini sürdük. Ama çoğunluğu büyük çocuklar için hazırlanmıştı aktivitelerin. Biz de Yaprak hanım’i ilk başta Karayip Korsanı yaptık, gemisine oturtturduk, birinci kaptan olarak gemisini uçsuz bucaksız sularda kullanışını seyrettik.

Ardından bir sürü çocuğun elinde balon görünce, biz de bu balonların kaynağının peşine düştük. Kaynağa ulaştık ve iki elimize iki tane balon aldık. Yaprak canavarı bayıldı kırmızı-pembe balonlarına, başladı koridorlarda koşuşturmaya. Durdurabilene aşkolsun

Sonrasında İlhan’la yaşgünü pastası yemek yerine yaşgünü kahvesi içmeye karar verip Starbucks’a oturduk. Orada yanımıza gelen 18 aylık Ali, Yaprak’ın elindeki ay yıldızlı balonu çok sevince gitti kendi iki balonunu getirdi değiş tokuş yapmak üzere. Ama bizim ki bırakın kendi balonunu vermeyi, Ali’nin elindekileri de kaptı, bir baktık karşımızda elinde dört balonla bize bakıyor. Yaprak’ın kırmızı balonunu  biraz gürültülü bir şekilde ( ! ) Ali’ye armağan ettik. Dün kızımız ne hikmetse adeta bir balon arzısı oldu çıktı, söz geçiremedik küçük cadıya

Saatler ilerledi ve hepimiz yorulunca Yaprak’ın elindeki dört balondan ikisini başka çocuklara bırakarak Cevahir’den ayrıldık. Bol lezzetli, bol balonlu, bol koşuşturmalı bir günün ardından evimizin yolunu yorgun ama mutlu bir şekilde tuttuk.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

Geçen yıl Eve’s Eyes blogumla ilk defa tecrübe ettiğim Blog Ödülleri’nin bu yıl ikincisi düzenlendi. Ben de ödüllerin 2009 ayağına iki blogumla katıldım. Biri elbet Minik Yaprak’ın Günlüğü, diğeri ise Aya Mediven Kurduk.biz. Geçen yıla göre çok daha organize olan Blog Ödülleri 2009′da kategori sayısı arttırılmış ve çok kuvvetli sponsorler bulunmuş. Geçen pazar günü de Hürriyet İK gazetesinde organizasyonu düzenleyen ekip ve yürüttükleri süreç hakkında bolca bilgi bulunan bir makale çıktı.

Ödüllere katılım sürecinde bloglarımı kayıt ettikten sonra bir süre onaylanmaları için bekledim. 11 Nisan’dan itibaren de halka açık oylamalar başladı. Büyük bir heyacanla 3-5-25-50 derken oylarım her iki kategoride de yüzü aştı. Bloglarımın tanınması bakımından çok memnun olduğumu söylemeliyim. Benim bloglarımdan haberdar olmayan birçok arkadaşımdan beni motive eden takdir dolu sözler duydum. Oy toplama aşamasında bana destek olan ablam Başak, kardeşim Alp ve sevgili dostum Nevra’ya da ayrıca çok teşekkür etmem lazım.

Bugün ayın 22′si. Oylamalar 26 Nisan Pazar günü sonlanıyor. Önümüzde dört gün kaldı. Ben halen ulaşabildiğim her noktaya mesajlarımı iletiyorum. Bloglarıma bakmalarını ve bloglarımın sıralamadaki yerlerini yukarı çekebilmek için oy vererek destek olmalarını istiyorum. Elbet birçok kişi de “Ne durumdasın?” diye soruyor. Aşağıda her iki kategorideki ilk onun listesini görebilirsiniz. Aya Merdiven Kurduk ile 133 blog arasından 4. sıradayım, Minik Yaprak’ın Günlüğü ile ise 22 blog arasında yine 4.yüm. Önümüzdeki günler bu listeyi ne derecede değiştirir bilemiyorum ama halen bütün blogların oy toplamaya çalıştığını da takip edebiliyorum. Alttan gelen rakiplerim çok yakın, üstündekilere ise ben çok yakınım. Kısacası “çıkmayan candan ümit kesilmez” diyorum ve oylarınızı bekliyorum

Coca Cola Aile Kategorisi ( toplam 22 blog )

1. Ali Baba ve Kırk Haramiler 449
3. Baba Olmak 336
2. Savaş Çocukları 311
4. MİNİK YAPRAK’IN GÜNLÜĞÜ 185 oy
5. Pi-nik Kuş 143
6. Karpuz Suyu 125
7. Zeynep’in 365 Günü ve Devamı 94
8. Çocukla Hayat 74
9. Mira’nın Bahçesi 71
10. İrem Kayra’nın Günlüğü 66

Efes Pilsen Kültür Sanat Kategorisi ( toplam 133 blog )

1. Madde Bağımlısı 212
2. Sanatlog 210
3. Güneşin Tam İçinde 189
4. AYA MERDİVEN KURDUK.biz 140 oy
5. Şehriderya 122
6. Deneme Yazıları 120
7. Farklı Tarih 119
8. İyi Kötü Film 116
9. Sinemaestro 103
10. Kocaeli Etkinlikleri ve Haberleri 69

Tags: alp aral, başak dede, Blog Ödülleri 2009, Nevra Taşdemir Işık

Bugün periyodik sağlık ve gelişim kontrolümüz için doktorumuz Nazmi Ataoğlu’na gittik. Yaprak son kontrolüne göre boyu bayağı uzamış. Hatta “acaba doktor yanlış mı ölçtü?” diye düşünmüyor değilim. Belki de yanlış kaydetti. Yaprak, Aralık 08 sonunda 77,5 cm iken, aradan geçen 4 ay içinde 85 cm’e ulaşmış olabilir mi? Bana göre olmaz. Yarın sabah minik ponpon kalksın, bir de ben ölçeceğim boyunu. Kilomuz ise 10,5 dan, 11.7′ye  çıkmış. Nazmi bey “herşey normal” dedi. Bu kontrolümüzde aşı yoktu. Bir sonraki randevumuzu Haziran sonuna aldık. Zatensonrasında bir aylık tatil için Datça Aktur’a gideceğiz yine.

Gelelim yukarıdaki fotoğraflarımıza. Nazmi Bey’i beklerken Yaprak hanım etraftaki diğer bebeklerle pek bir samimiyet kurdu. Onlarla çubuk kraker yedi, biraz gülüştü, biraz itişti. Bu anlık gelişen arkadaşlık ilişkilerinden büyük zevk aldı sanırım. Yaprak da farkettiğim bir özellik çok kibar olması. Diğer bebekler ona vururken, o hiç cevap vermiyor. Onlara gülerek bakıyor. Elinde keki varken onlara paylaşmak istercesine uzatıyor. “Cici” yapmaya çalışıyor.

Bu arada Yaprak geçen gün bisikletinden düştü, yanağını kütüphanenin kenarına vurdu. Olay İlhan’la benim gözlerimizin önünde yaşandı ama engelleyemedik. Çok üzüldük. Hele küçük kazazedemizin dudağının kenarı patladığı ve kan aktığını farkettiğimizde üzüntümüz iki kat arttı. Ertesi gün ise sol yanağında morarıklık oluştu, halen de geçmedi. Lütfen hemen iyileş ve bir daha bisikletinden düşmemeye çalış olur mu hayatım ? …

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, Nazmi Ataoğlu

Dün Yaprak’la eski şirketim KAR/Vesbo’ya gitmek üzere yol çıktık. Ziyaretimiz için kimsenin işlerini bölmemek amacıyla cuma günü ve öğleden sonra saatlerini özellikle seçtik. Ne de olsa cuma öğleden sonraları yarı tatil havasında geçer şirketlerde. Yaprak takside çok huysuzlandı, sıkıldı. İş Merkezine girdiğimizde bile huysuzluğu kesilmemişti. Vesbo’daki iş arkadaşlarım Yaprak’ı en son geçen Ağustos görmüşlerdi, o yüzden ben de biraz heyecanlıydım, bakalım Minik canavarı nasıl bulacaklardı. İş Merkezi’inde güvenliğin “Merhaba, İpek hanım” diyerek karşılaması çok hoşuma gitti, demek beni unutmamışlardı. Üçüncü kata eriştiğimizde ilk başta  Olcay ile karşılaştık. Bizimki bir can havliyle kendisinin Olcay’ın kucağına atınca şaşırdım. Sonra Soaud Hanım, ardından Devrim Bey’i gördük. Devrim bey bizi iç ofislere götürdü, oturttu. Bu esnada da birçok arkadaş yanımıza geldi. Yaprak ilk başta kalabalığı biraz yadırgasa da kısa sürede çekinliğini üstünden attı ve beni bırakarak kat içinde dolaşmaya başladı.

Yaprak ortadan yokolduktan bayağı sonra Mali İşler Müdürümüz Canan Hanım ile çıkageldi. Canan hanım onu kucağına aldı ve çubuk kraker yedirdi. Bir sonraki ortadan kayboluşunda bu sefer Yaprak’ı Aslı’nın yanında bulduk. Aslı iş üstünde, Yaprak ise koltuğunda durumu takibattaydı. Emre Cem Yaprak’ın fotoğraflarını çekti. Yaprak’ın ortadan kayboluşları esnasında da ben uzun süredir görüşemediğim bütün iş arkadaşlarımla kahve içtim, sohbet ettim.

Sonra Nevra Yaprak’ı aldı ve elbetteki bir boru satıcısının yapacağı en normal şey olarak Yaprak’a renk renk, cins cins borular hediye etti. Bu borulardan sarı-lacivert olanları özellikle itina ile minik ponpona tanıtıldı ve hep bu iki rengin peşinden gitmesi öğütlendi. 

Bir sonraki durağımız Ayşın hanım ve Ahmet bey’in yanıydı. Ayşın hanım Yaprak’ı kucağına alınca bizimki mızmızlandı. Derken Yaprak bize katılan Melike’nin kucağına uslu uslu gidince Ayşın hanım durumu protesto etti ve ben de bu protesto anını yukarıdaki fotoğrafla belgeledim.

Mesai bitimine yakın Mali İşler ekibinin ofisine gittik. Yaprak’ın İbrahim ve Sedat beyler, Hatice, Fidan, Firdevs ile fotoğraflarını çektik. Bu arada fotoğraf çekimine yetişemeyen Hüsamettin ve Memet beylerle de sohbet ettik. İbrahim bey’in 11 aylık bebeğine de sevgilerimiz ilettik. Bir sonraki fotoğraf karemizde ise Yaprak, Nevra ve Devrim bey ile.

İki saat hızla aktı gitti ve mesai bitiminde hepimiz servislere binmek üzere iş merkezinden dışarı çıktık. Yol boyunca Yaprak hediye borularını özenle taşıdı, bu arada ben de Olcay’la Yaprak’ın bir fotoğrafını çekmeyi de ihmal etmedim.

Servisimize binmeden önce koridorun öbür tarafındaki ofislerdeki ve maalesef ziyaretlerine gidemediğimiz arkadaşlarımızdan Nalan hanım, Kadriye, Özge ve Ebru ile karşılaştık. Yaprak bu kalabalık kadınlar grubuyla karşılaşında yine şaşırdı ve kendisini Kadriye’nin kucağına attı. Ardından hepimiz servislerimize bindik ve evimizin yolunu tuttuk.

Dün Yaprak için bayağı yorucu geçti. Yaprak kimseyi bilmiyor, hatırlamıyordu ama onu özellikle Minik Yaprak’ın Günlüğü’nden takip eden arkadaşlar minik canavara sağolsunlar büyük sevgi gösterdiler.  Blog Ödülleri 2009 için oy da istedik bütün arkadaşlarımızdan ama birçoğu oy vermek için kaydolamadıklarını söylediler. Sanırız üyelik için gönderilen şifreyi siteye ikinci girişte kopyala-yapıştır yapmadıklarından kaynaklandı bu aksaklık ama olsun, bizi düşünmeleri de yeter zaten

Tags: 16 aylık bebek davranışları, Ahmet Sürmen, Arzu Hüsrev, Aslı Güvenç, Ayfer Kirpan, Ayşın Yöntemli, Canan Güler, Devrim Sezen, Ekrem Aygün, Emre Cem, Funda Tipi, Gülçin Özaltan, Gülşah Demirel, Gürkan Aytaç, Harun Çetin, İbrahim Erdemci, Kadriye Aktaş, Kar Şirketler Topluluğu, Kerim Kara, Melike Ögtem, Nevra Taşdemir Işık, Olcay Kablan, Ömer Büyüktaşkapılı, Sami Kutlu, Sedat Sakarya, Serap Noyan Basımer, Soaud Selman, vesbo, Zekai Aysan

Dün Yaprak’la yine parktaydık. Ama bu sefer sadece çocuk bahçesinde vakit geçirmekle kalmadık, parkın aşağı taraflarına doğru çimenler üzerinden yürüyüşe çıktık. Hava o kadar güzel ve etrafımızdaki doğa o kadar güzeldi ki, ikimizde çiçekler, çimenler, ağaçlar arasında adeta büyülendik.Yaprak rengarenk çiçeklerin yanından hiç ayrılmadı neredeyse. Onları “cici, ciciii” diye sevdi, ben de ona “mor, sarı, kırmızı, beyaz” diye renkleri anlatmaya çalıştım. Ardından Yaprak yerden taş toplamaya başladı. Taş toplama faslı yerini pislik toplamaya bırakınca annenin derhal alarm zilleri çaldı ve biz parktan yavaş yavaş yürüyerek ayrıldık.

Önümüzdeki ay Mayıs ve biz artık Yaprak’la nerede piknik yapabileceğimizi çok iyi biliyoruz. Dün çiçekler içinde geçirdiğimiz dakikalara ait bir de videomuz var, iyi seyirler

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, bebek oyunları

Dün Yaprak’la öğleden sonra çıktık yürüyüşe. Maçka Parkı boyunca kaldırımdan ben pusetle önde, o ise iki, üç merte arkadamda etrafı seyrede, seyrede, inceleye inceleye yürüyerek ilerledik. Tabii ki benim bir gözüm hep onun üstündeydi çünkü yerde ilgisini çeken herşeyi almaya kalkan Yaprak’ı hemen durdurabilmem gerekiyordu. Kaldırımda yanımızdan geçen herkes bizimli ile çok ilgilendi, Yaprak da hepsine gülücükler saçtı.

Ardından klasik durağımız Maçka parkı içindeki çocuk bahçesine gittik. Dün bir sürü arkadaşımızla karşılaştık. Timur ve annesi, Irmak ve babası. Irmak’ın annesi ile hep karşılaşıyorduk, böylece babasını da tanımış olduk. Yaprak dün genelde hep kendi başına eğlenmeyi tercih etti. Salıncaktan sonra kaydırağa çıktık. Oradan sonra tahtiravalli, sonra yine kaydırak. Bu sefer Yaprak tahtıravallide benim desteğim olmadan oturdu ve kaydırağın basamaklarından ilk kez kendi başına çıktı. Tahtıravallinin diğer tarafında ben onu inip kaldırdım, kaydırak basamaklarından çıkarken de hep arkasında hep durdum ama onun bu yanlız basamakları çıkma girişimi ve tahtıravalliden sıkı sıkı tutunarak düşmeyişi doğrusu çok hoşuma gitti. Aferim benim kocaman kızıma

Tags: 16 aylık bebek gelişimi

Yaprak’ın son günlerdeki en favori oyuncağı geçen hafta aldığımız boyunna uygun tahta. Renk renk tebeşirleri ile birlikte bolca vakit geçiriyoruz kızımla yazarak, çizerek. Yaprak şu an itibariyle sadece düz çizgilerle süslüyor tahtayı. Bense kedi, köpek, yılan, çiçek, güneş, araba resimleri ile onu eğlendirmeye çalışıyorum. Yazmak dışında bir diğer Yaprak’ın sevdiği şey ise tahta silgisini kullanmak. Bayağı da beceriyor doğrusu silmeyi.

Ama bir durum var ki, benim hiç mi hiç hoşuma gitmiyor. Daha da ötesi beni korkutuyor. Minik canavarı tahta başında iken kesinlikle gözden kaçırmamak gerekiyor çünkü bir bakıyorsunuz o renk renk tebeşirler elde duracağına ağzın içine girmiş. Kısacası hem eğlencesi, hem de sakıncası ile beraber geliştirici bir oyuncak oldu bu tahta Yaprak için, bütün annelere tavsiye ederim.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, Bebek oyuncakları, bebek oyunları

Dün öğlen Yaprak hanımla evde yiyecek birşey olmadığı için Nişantaşı Saray’a gitmeye karar verdik. Her zaman ki gibi oturabilmek için biraz bekledik. Bu esnada ben de Yaprak’ı oturttuğumuz mama sandalyesi için etrafa bakındım ve başka bir bebek tarafından kullanıldığını gördüm. Garsonlar bizi masamıza götürdüklerinde mecburan küçük canavarı sandalyeye oturttum. Bazen hayatımızdaki zorunluluklar aslında bebeklerimizin ne kadar büyüdüğünü bize gösterebiliyor. Yaprak yemek boyunca sandalyeden hiçbir düşme tehlikesi geçirmedi. Böylece bundan sonra ona “küçük” bebek muamelesi yapmamam üzerine bana farketmeden bir ders vermiş oldu.

Yaprak yemeğini çok uslu bir şekilde yedi. Ama elbette elleri, kolları hiç durmadı. İlk başta masadaki menüyü, sonra ekmek sepetini kendisine hedef seçti. Ardından sıra tuzluk ve karabiberliğe gelince ben biraz gerildim. Tuz ve karabiberler masaya döküldü, elle dağıtıldı, ekmek parçalarına karıldı … kısacası tuzluk aşağı, karabiberlik yukarı derken tuzluk yere uçtu ve yüz parçaya ayrıldı, içindekiler de etrafa saçıldı. Bizimki hiç istifini bozmadan karabiberlikle oynamaya devam etti ama ben ikinci bir zayiyi önleyebilmek üzere derhal hesabımızı istedim ve bir jet hızıyla Saray’dan kalabalık Teşvikiye caddesine çıktık.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi

Yaprak bu sabah çok sıkıntılıydı. Belki biraz geç kalkmış olmasından, belki kahvaltısından memnun kalmayışından, belki de annesinin şu “Blog Ödülleri 2009″ la kendisinden daha fazla ilgilenmesinden … Annesi “oy vereceğim” diye bilgisayarın başına bir oturdu, pir oturdu. Yaprak bu sırada evi darla duman etti; tencere dolaplarını boşalttı, dergileri yırttı, oyuncakları etrafa saçtı … ığğh … anneden tık yok. Yaprak büyük ihtimalle içinden “Ne ödülmüş be kardeşim, annemin yanında bomba patlasa dönüp bakmayacak” diye hayıflandı ve sonunda pes edip uykuya yatmayı tercih etti.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, Kadın Blogları

Bu öğleden sonra Yaprak’la “ilk”lerle dolu bir gün geçirdik. Birinci “ilk” imiz puset olmadan minik canavalarla Nişantaşı’na çıkmamızdı. İTÜ Konservatuar binaları ve lokalinin önünden yürüyerek Hüsrev Gerede caddesine, oradan da Teşvikiye Caminin önüne çıktık. Yolda başlangıçta elimi sımsıkı tutan Yaprak, ilerleyen dakikalarda özgürlüğünü ilan etti ve tek başına son derece emin adımlarla Nişantaşı’na doğru yürümeye koyuldu.

Pusetle sık sık uğradığımız Teşvikiye Caminin bahçesine bu sefer yürüyerek girdik. Etrafta koşuşturan Yaprak’dan 2-3 yaş büyük çocuklar onunla çok ilgilendiler, ona toplarını verdiler. Bizimki de biraz şaşkın, biraz mutlu bir şekilde onları anlamaya, takip etmeye çalıştı.

Teşvikiye Camisi’nden sonra en uğrak yerlerimizden Starbucks Citys’e gittik. Burada bir başka ilkimizi daha yaşadık. Yukarıda soldaki fotoğrafta görmüş olduğunuz iskemleye benim şaşkın bakışlarım eşliğinde Yaprak hanım ben birşey demeden “kendi kendine” tırmandı ve oturdu. Adeta yürümekten çok yorulduğunu anlatmak istercesine arkasına yaslandı ve bana gülümsedi. Bir an karşımda 16 aylık bebeğim değil de, yakın bir arkadaşım varmış gibi hissettim, afalladım ama çok da mutlu oldum.

Biz masada otururken önümüzde yer alan cam kenarı koltukları boşaldı ve biz bu çok sevdiğimiz geniş, rahat bölüme geçtik. Yaprak yine beni şaşırtarak koltuğun birine kendi kendine tırmandı. Elimdeki fotoğraf makinasını görünce ise “oh be, dünya varmış” edasıyla bana bakarak bir de poz verdi . Sonrasında da ona çalışanların oynaması için verdiği küçük boy kağıt bardaktan kendi kendine su içti, bu da gün içindeki üçüncü ‘ilk’imiz oldu.

Starbucks’dan çıkdıktan sonra geldiğimiz yoldan eve dönmek üzere yine yürümeye başladık. Yaprak cami önündeki çiçekçi çingene adamın rengarenk çiçekleri ile çok ilgilendi. Bunun üzerine sevimli adam minik ponpona yukarıda görmüş olduğunuz sarı güneş çiçeğini hediye etti. Bu hediye Yaprak’ın çok hoşuna gitti. Onu elinde sanki dünyanın en önemli şeyi varmışcasına eve kadar özenle taşıdı.

Yaprak’da şu geçtiğimiz iki gün içinde büyük değişiklikler farkediyorum. Benim dediğim uzun cümleleri takip edebildiğini, fiziksel olarak çok güçlendiğini görüyorum. Benimle konuşmak istediğini hissediyorum ve ağzında gevelediklerinin gerçek kelimelere dönüşeceği günü sabırsızlıkla bekliyorum. Ona “hayır” dediğim durumlarda yavaş yavaş inatlaşmaya başlaması da anne olarak yeni stratejiler geliştirmem gerektiğini gösteriyor. Yaprak’la vakit geçiren arkadaşlarım onun “çok insancıl, sevgi dolu, sıcak, kendi kendini meşgul eden ve kendine güvenli” bir çocuk olduğunu söylüyorlar. Böyle gözlemleri duymak çok hoşuma gidiyor, doğru yolda olduğumuzu bana hissettiriyor.

Tags: 16 aylık bebek gelişimi, Nişantaşı City's Starbucks