Yaprak son bir haftadır gece yattıktan iki, üç saat sonra uyanıyor ve ağlamaya başlıyor. Biz de yarım saat kadar onu yatağından alıyoruz ve tekrar uykusu gelene kadar etrafta dolanmasına izin veriyoruz. Dün gece de bu dolanmalarından birini yaparken elinde nereden bulduysa bir bone ile çıkageldi. Ben de boneyi elinden alıp olması gereken yere, kafasına geçirdim. Bizimki şaşırdı, donup kaldı, neydi bu kafasındaki böyle ? Sonra ” hadi git aynada bak kendine” deyince bir robot mekanikliğiyle, sanki fazla hareket ederse bone düşecekmiş gibi aynanın karşısına geçti, kendisine büyük bir ciddiyetle baktı, baktı. Ben boneyi hemen kafasından çıkarır zannetmiştim ama tam tersi başladı yukarıdaki fotoğrafta görüldüğü gibi etrafta onunla dolanmaya. Bone bir süre sonra gözünün önüne kaydı, yine çıkarmadı. Ta ki babası olaya müdahil olana kadar. Acaba kafasındaki şeffaf plastik parçasını aynada görünce minik bonbon ne düşündü? Büyük bir ciddiyetle dakikalarca onu kafasında niye taşıdı ? … keşke bebek olsam da onunla empati kurabilsem, neler hissettiğini anlayabilsem, düşüncelerini okuyabilsem …

Etiketler: 15 aylık bebek gelişimi