Günler, haftalar, belki de aylardır kızı ile birlikte doğru dürüst fotoğraf çektirmeyen babamız sonunda duruma müdahale etti. İşten geç saatte döndüğünde Yaprak’ın yatağında mızmızlandığını duyunca bunu fırsat bildi, onu aldı, koltukta yanına oturttu ve “hadi fotoğraf çekelim” dedi. Ben şaşırdım ve hemen başladım şakur şukur görüntü almaya. Ara ara böyle seanslar yapsak hiç fena olmaz. Hayat hızlı akıyor, onu birkaç kare ile dondurabilmek ve geçmişimizi unutulmaz kılmak hepimizin elinde.

Etiketler: ilhan kişioğlu