Yaprak bir yaşını geçtikten sonra hergün yeni marifetleri ile bize büyük mutluluklar yaşatıyor. Ben gün boyu merakla neler yapacak diye bekliyorum desem abartmış olmam. Babası da, ben de onun hayal gücünü destekleyebilmek amacıyla zararlı olmadıkça istediği hiçbir şeyi Yaprak’dan esirgemiyoruz. Ben kütüphanemdeki kitapları yere devirmesine bile izin verir oldum son zamanlarda, yeterki kitapları yırtmasın !

Yaprak’ın 14 ayına girdiği son haftalarda neler yaptığını sıralayacak olursam;

* Şu aralar Yaprak’tan duymayı en sevdiğim kelime “anniiiii” ve artık bilerek söylüyor. “Babaaaa, baba” diyor ama annenin eski versiyonu gibi, henüz kişileştiremiyor.

*Artık göz, burun, ağız, kulak, saç kelimelerini çok rahat ayırtedebiliyor. Örneğin göz deyince kendi gözünü, benim gözümü veya pofuduk oyuncaklarından herhangi birinin gözünü gösterebiliyor.

*Ayakkabısını, çorabını getirmesini istediğimde etrafta onları aranmaya başlıyor, bulabilirse yere oturup kendi giymeye çalışıyor. Beceremeyince de bana bakıp gülüyor. Aynı şekilde beresini de kendi giymeye çalışıyor. Yeni aldığımız neredeyse Yaprak boyutlarındaki bebeğinin kafasındaki sapkayı da takıp çıkartmayı çok seviyor.

*Yaprak suyu hiçbir zaman biberonla içmedi, hep bardaktan verdim. Artık çok susadığında damacananın yanına gidip su istiyor veya ben su içerken o da kendi payına düşeni üstümdekileri çekiştirerek istiyor.

*Tuvalet eğitiminin başlangıcı olarak tuvalette bana eşlik etmesine izin veriyorum. Sonuç olarak artık tuvaletten içeri adım atar atmaz “çişşşşşş” demeye başlıyor. Arada kendi kendine durp dururken “çişşşş” derse düşünüyorum, belki de o da çişşşş dediği anda ihtiyacını gideriyor. Yani sanırım artık Yaprak birşeylerin farkına varıyor.

*Sabah gözümüzü “mamaaaaa, mamaaaaa” bağırtıları ile açıyoruz, canavar avaz avaz acıktığı ve kahvaltısını etmek istediğini söylüyor.

* İlk defa geçen gün puset almadan, elele sokağa çıktık ve ilk bakkala, oradan da hava güzel olduğu için markete gittik. Bizim ki bu tabanvay gezintiye bayıldı. Sokaktan geçen insanlarda da büyük tezahurat aldı. Yol boyunca gördüğümüz köpek ve kedilere takıldı, hele köpeğe dönüp dönüp bakmaktan bizi yürüyemez hale getirdi.

* Herhangi bir müzik duyar duymaz ayağa fırlayıp kendi etrafında başı dönüp düşene kadar dönmesine bayılıyoruz. Kızım büyüyünce semazen mi olacak nedir?

* Artık eline verilen bikuvilerin hepsini bir anda ağzına atmıyor. Yavaş yavaş parça parça ısırarak yiyebiliyor. Bence bu çok iyi bir gelişme.

* Televizyon dendiğinde hemen televizyona bakıp ardından kumandayı aranıyor. Kumanda aleti elinde olursa da kanaldan kanala rastgele geziyoruz

* Artık kendi kitapları dışında evdeki ince sayfalı dergilerin de sayfalarını teker teker açmaya çalışıyor. İncecik sayfaları açmakta çok zorlansa bile uğraşıyor da uğraşıyor. Sonunda beceremezse sıkılıp sayfaları yırtmaya kalkıyor.

* “Uyku” dediğimde kendi kendine yatak odasına gidiyor.

* Bu aralar yastıkların üstünde, altında onlarla debelenmeye bayılıyor. O sırada kendi kendine konuşuyor. Ben de hiç rahatsız etmiyorum onu.

* Yabancılardan fazla çekinmiyor, hele kendisine yakın yaşı olan okullu çocuklarla iletişime geçmeye bayılıyor. Ama aynı şeyi erkekler için söyleyemeyeceğim. Yaşı büyük erkeklere karşı büyük bir utangaçlığı var, Starbucks da otururken kızların masalarından ayrılmıyor, erkeklerin olduğu masalara ise asla yanaşmıyor. İnsanoğlu bebekken demekki karşı cinsi algılıyor. Bana çok ilginç geliyor bu durum.

* Artık gerçek telefon kulağına tutulduğunda karşıdan gelen konuşmalara “aaaa, uuuu” gibi tepkiler veriyor.

* Artık ev içinde nerelere dokunmasından hoşlanmadığımı biliyor ve mesela çöp kutusunun durduğu dolabın yanındaysa beni bakıyormuyum diye kontrol ediyor, eğer gözgöze gelirsek ve ben ona doğru bir adım atarsam gülüp deli gibi kaçmaya başlıyor.

* Gün içinde sırtıma binip dolaşmaktan çok hoşlanıyor, yani ben bir çeşit “küheylan” oluyorum … ne harika

* Yaprak yeni aldığımız hem basit bir org, hem de müzik kutusu olabilen oyuncağını pek sevdi. Tuşlarına basıp çalan müzikle kah dans ediyor, kah elinde oyuncak bir aşağı, bir yukarı evde dolanıyor. Bu arada ben de oyuncağı arada ele geçirirsem orgunda bildik melodileri çıkarmaya çalışıyorum. Ana kız paylaşıyoruz oyuncağı kısacası

* Son bir haftadır topla oynamayı keşfettik. Yere karşılıklı oturup kimi zaman birbirimize top yuvarlayarak, kimi zaman da atarak ( onunkiler henüz biraz isabetsiz olsa da) güzel vakit geçiriyoruz. Ayrıca kendi başına topuna ayakla vurup, sonra topu takip edip tekrar vurarak bir çeşit futbol oynamaya da başladı.

* “Öpücük” dediğimde dudağını öpücük vermek üzere uzatıyor ve minik kızımla öpüşüyoruz veya eğer elinde bebek varsa öpücük dediğimde bebeğini öpüyor.

* İlk kez 14 ay, 1 hafta, 4 günlük iken kendi kendine koltuğa tırmandı ve beni şok etti. Bundan sonra sırtımda da gözlerim olması gerekecek. !

* İlk kez 14 ay, 2 hafta, 2 günlük iken “oyuncaklarını topla”  talebimi yerine getirip, kendi kendine, etrafa saçılmış oyuncaklarını sepetine doldurmaya başladı ve ilk kez takla attı.

* Beni gıdıklamak, banyo küvetinin içindeyken suyu ağzıyla köpürtmek gibi kendine yeni oyunlar keşfediyor.

* Kendi, benim veya oyuncaklarının burunlarını göstermekle kalmayıp artık “buuuuuu” diyor.

Yeni gelişmeleri 14. ayımız boyunca bu yazıya eklemeye devam edeceğim.

Etiketler: 14 aylık bebek gelişimi