Yaprak gün öğleden sonra anneanne ve dedesiyle birlikteydi. Ben de ufak bir mola verip sinemaya gittim. Ben Yaprak’ı bıraktıktan sonra bayağı huysuzlanmış, anneannesi de çareyi onu uyutmakta bulmuş. Döndüğümde ise bizimki tam performans azmaktaydı. Bir dakika bile durmadığı için anneannesi bir aşağı bir yukarı onun peşinde koşuşturmaktan , ulaşabildiği yerlerdeki bütün hassas nitelikteki eşyalar kaldırmaktan yorulmuştu. Ben eve girince nöbeti devraldım. Sanırım ben bu nöbet işinde son zamanlarda pek başarılı değilim ! çünkü Yaprak böceği bu sefer de kaşla göz arası mutfaktaki çöpleri ortalığa saçıp karıştırmaya başlamışken dedesi tarafından yakalandı. Son iki hafta içinde bu kaçıncı vukuatımız ben bile saymaktan bıktım. Ayaklandığından beri girmediği delik kalmadı canavarın desem yeridir. Gözüne kestirdiği herşeyi deniyor, sonrasında da eğer tutturursa döküyor, dağıtıyor , ortalığı tam anlamıyla darla duman ediyor. !!!

Etiketler: 13 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral