Bir adım, iki adım derken Yaprak bugün akşamüstü kendini boşluğa gözlerimin önünde bırakıverdi ve benim şaşkın bakışlarımın eşliğinde oturmakta olduğum koltuğa, bana doğru yürüdü. Ben şok olmuş halde sevinç çığlıkları attım, onu çoşku ile kucakladım, öpücüklere boğdum, o ise sanırım birşeyler başardığının farkındalığıyla kollarımın arasında mutlu mutlu çırpındı. 
… ne nefis duygular bunlar …
Etiketler: 12 aylık bebek gelişimi, bebeklerde yürüme
This entry was posted
on Pazar, Aralık 14th, 2008 at 21:02 and is filed under 1-2 Yaş.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
oeyyyyyyy yaşasınnnnnnnnn
çok şirin..
daha nice kocaman adımlara sevgili Yaprak
biz onu hapur şupur yemeye karar verdik, haberin olsun
Eyvah !!!
ee hayırlı olsun..bundan sonra yaprak önce annesi peşinde yürüyüşler ve karıştırmalar başlar…kolay gelsin:)
teşekkürlerrr !!!
Çok tatlı yaaaa,bayıldım:))
maşallah