Bir adım, iki adım derken Yaprak bugün akşamüstü kendini boşluğa gözlerimin önünde bırakıverdi ve benim şaşkın bakışlarımın eşliğinde oturmakta olduğum koltuğa, bana doğru yürüdü. Ben şok olmuş halde sevinç çığlıkları attım, onu çoşku ile kucakladım, öpücüklere boğdum, o ise sanırım birşeyler başardığının farkındalığıyla kollarımın arasında mutlu mutlu çırpındı. 
… ne nefis duygular bunlar …
Yazılarımıza Gelen Son Yorumlar