Eeee, artık kış geldi, havalar iyice soğudu. Bizim astronot da yeni bir kozmik keşif için önce büyük ciddiyetle tulumunu giydi, soğuk savıcı özel başlığını taktı, ardından uzay pusetine binip, roketleri ateşledi. Yolculuk ne tarafa diye sorarsanız söyleyelim : Anneanne ile dedeye

Anneannemiz bugün ben sinemaya giderken Yaprak’a baktı. Her gidişimizde anneanne Yaprak’a başka bir oyuncak almış oluyor, bizimki de çok seviniyor. Bu seferki hediyen zıplayan uğurböceği idi. Bu arada anneannenin aldığı oyuncaklar onda kalıyor çünkü evimizde böceklerden, küplerden, araç, gereçlerden ve pofuduk oyuncaklardan fazlasıyla mevcut !

Yaprak anneanne ve dedesiyle olmayı çok seviyor, kim nereye giderse onu arkasından takip ediyor. Hep bir konuşmalar, el kol hareketleri, sevinç çığlıkları, arada bir Zeytin’e bulaşmalar, oyuncakları etrafa saçmalar, biraz bisküvi ile elma yemek ve kısa süre kestirmek, işte ben yok iken minik böceğin özetle yaptıkları … yanlız bu sefer Yaprak ben kapıdan çıktıktan sonra huysuzlanmış. Daha önce varlığımı yokluğumu farketmezdi, galiba bu bağımsız tavrı biraz değişiyor. Zaten son günlerde de “anne, anne” diyor. “Efendim” diye cevap veriyorum, bilmiyorum bilinçli mi, değil mi ama çok hoşuma gidiyor. Annem “neden acele ediyorsun ? nasıl olsa hepsini söyleyecek” diyor ama sanki o bana gerçekten “anne” deyince dünyalar benim olacakmış gibi geliyor.

Etiketler: 12 aylık bebek gelişimi, ataman aral, emel aral