Yaprak’la günün aktivitesi olarak “Yiyecek Surat” yapmayı seçtik. Malzeme tedarikçisi ve sanat direktörü olarak ben, öncelikle küp küp doğranmış havuç, patatesler ile bezelye ve mısırları buharda pişirerek hazırladım. Sonrasında bütün malzemeyi bir kaseye boşalttım. ( siz ayrı ayrı kaplara koyun, bana uymayın ) Anlatıldığı gibi evde geniş plastik bebek tabağımız olmadığı için yiyecek surak yapabileceğimiz en uygun zeminin benim doğrama tahtam olduğuna karar verdim. Son olarak Yaprak’ı mama sandalyesine oturttum, karşısına da ben yerleştim.

Yaprak şaşkındı ben malzemeler ile göz, burun, ağız yaparken. Bana baktı, malzeme tabağına baktı, yapılmakta olan şekile baktı. Ne olduğunu anladı veya anlamadı ama çok dikkatle seyrettti bütün gelişmeleri. Benim anlatarak suratı yapmam bittiğinde, havuçlarla yaptığım ağızdan bir parçayı Yaprak’a  yemesi için uzattım. Ham yaptı, yuttu, güldü. Sonra işaret ve baş parmağı ile çok yavaş, sanki bir cerrah operasyon yapıyormuşcasına itinalı kendisi bir havucu kavradı. Bir öyle baktı, bir böyle sonra ağzına götürdü, yedi. Ardından da gerisi geldi zaten. Patates burunlardan tattı, bezelye gözler ile oynadı, mısır saçları çok sevdi. Ehhhh, elbet bütün ahengin, sakinliğin bir sonu var. Minik canavar olaya hakim olduğunu hissettiği andan itibaren kontrolü ele aldı ve aşağıdaki gibi dağıldık, malzemeleri küçük ellerimizle ezdik, vıcık vıcık battık, en sonda da anneye dört tarafa saçılmış yiyecek peltelerini toplamak kaldı.

Oyunla ilgisiz gibi görünse de Yaprak hanım etrafı dağıtırken meşguliyetinin ayaklarına yansımasını kaçırmadım. Parmaklarda hareket maksimum … . Giydirdiğim çorapları üç ile beş dakika arasında çıkartıp yok ettği için artık pes ettim, evde görüldüğü üzere böyle çıplak dolaşıyoruz.

Tags: Bebek oyuncakları, bebek oyunları, yiyecek surat