Ev perişan, her yere oyuncaklar saçılmış. Ama büyük ve uzmanlarca kurgulanmış oyuncaklar değil, hep böyle abuk subuk küçük şeyler saatlerce oyalıyor Yaprak’ı. Bazen bir küçük ip parçası, bazen oyuncaktan kopmuş bir bölüm, bazen de fotoğraftaki gibi tek başına hiçbir anlamı olmayan, üstüne bir çizgi karakter yapıştırılmış olan plastik obje . Ama zaten olayda burada gizli değil mi ? Benim beynim için hiçbir anlam taşımayan bu kırmızı daire, Yaprak için onun dakikalarını kaplayan ve kimbilir beyninde ne çağrışımlar uyandıran bir büyük keşfe dönüşüyor. Gidiyor, geliyor bana gösteriyor ağzındakini. Hatta sonunda durumun fotoğrafını çekmeye karar veriyorum cep telefonumla. Peki, acaba bu küçük insan ne demek istiyor ? … Büyük insan bebeğindeki sınırsız yaratıcılık karşısında ne kadar da aciz kalabiliyor … belki “bak ben onu ağzımla tutabiliyorum” diyor, belki de bambaşka birşeyler …

Tags: Bebek oyuncakları