Bayramın İlk Günü

Gönderen: ipek aral kişioğlukategori 0-1 Yaş
30
Eyl

Bayramın ilk günü camdan dışarı baktığımızda nispeten açık bir gözyüzü ile karşılamak hepimizi mutlu etti. Sabah kahvaltımız sonrasında ilk büyük babaanneye telefon edip bayramını kutladık. Ardından anneanne ve dedeyi aradık. Ben onların ayın 7′sinde döneceklerini zannederken yarın İstanbul’da olacaklarını öğrenince hem şaşırdık, hem de sevindik.

Öğlene kadar rutin devam eden günümüz sonrasında hareketlendi. Bayramın ilk günü için yaptığımız tek kesin plan benim anneannem ve dedemin kabirlerini ziyaret etmemizdi. Anneannem son bir haftadır hiç aklımdan çıkmıyor. Anneannemin tensel varlığı yokolmuş olabilir, ama bana aralıksız yaptığı zihinsel dürtüklemeler ruhunun hep yanımda olduğunun en büyük göstergesidir sanırım.

25 Eylül dedemin aramızdan ayrılışının dokuzuncu yıldönümüydü ve ben ziyaretine gidemedim. Anneannem bana kızgındı, hissediyordum ve bu durum beni çok rahatsız ediyordu. Öğleden sonra İlhan’la buluştuk ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na doğru çiçeklerimizle beraber yola çıktık. Yaprak’ın büyük anneanne ve dedesini ilk ziyaretinde yeşil bitkilerle bezeli kabirin dikdörtgen vazolarına çiçeklerimizi özenle yerleştirdik, dua ettik, hüzünlendik ve sessizce yanlarından ayrıldık.

İlhan’la nerede yemek yiyeceğimiz üzerine hararetli bir tartışma yaptıktan sonra ilk başta benim hiç gitmek istemediğim, ama birden İlhan “Astoria” diye tutturunca da “Kanyon’a gidelim” diye çark ettiğim, yazın bile ayaz olan alışveriş merkezine doğru yürüdük. Midpoint’te Yaprak’ın bizi bir dakika bile rahat bırakmadığı yemeğimizi yedikten sonra en alt kata indik. Remzi Kitapevi’nden alışveriş yaptık, Starbucks’da kahve içtik, Yaprak’la yürüme antremanımızı yapıp, eve dönüş yolu için metroya yöneldik.

Bugün Yaprak için bir başka ilk de metro ile seyahat etmek oldu. Yürüyen merdivenlerde babası ile çok eğlendi minik böcek. Uzun koridorlarda ilerlerken burası neresi der gibi etrafa bakındı. Rumeli caddesi boyunca evimize doğru uzanan yolda Yaprak sonunda uyuya kaldı ve apartmandan içeri girinceye kadar da gözlerini hiç açmadı. Bir güzel günü daha böylece kapatmış olduk.

BU ARADA YAPRAK BÜTÜN AİLEMİZİN, SEVDİKLERİMİZİN, TANIDIKLARIMIZIN VE TANIMADIKLARIMIZIN BAYRAMINI KUTLAR :)

Etiketler: , , ,

This entry was posted on Salı, Eylül 30th, 2008 at 00:02 and is filed under 0-1 Yaş. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

No comments yet

Leave a reply

Name (*)
Mail (will not be published) (*)
URI
Comment