Yaprak belki de geceleri kabuslarında beni elimde kamera ile görüyor. Şakada şukada habire birisi peşinde. Ama şu tatlılığa bir bakın … kim istemez böyle bir güzelliği sonsuza kadar belgelemeyi … benim minik çılgın böceğim 
Sarılı fotoğraflar ‘uyku mahmuru Yaprak’, sonuncu fotoğraf ‘Datça Aktur Güzeli Yaprak’, ilk fotoğraf ’uykunun vakdi ve yeri yoktur’ temasını taşıyor, diğerleri ise gün içinde ‘azan’ Yaprak’ın görüntüleri …
Dün gece dolunaydı. Bu fotoğrafta arkamızda ay henüz görünmüyor. Beş dakika sonra arkamızdaki tepenin gerisinden ay bütün güzelliği ve gözalıcı renklerini ile koyun durgun sularına yansıttı. Böyle güzel bir gecede keşke İlhan da bizimle olsaydı diye içimizden geçirdik.
Bu arada ana-kız elbiselerimizi giyerek modanın son rüzgarlarını (!) Datça Aktur’da pöfür pöfür estirdik…
Aktur’daki ilk günlerimizde Yaprak Zeytin’le pek ilgilenmedi. Sanırım bir ay, özellikle de son 10 gün içinde, Yaprak’ın Datça’daki hem fiziksel, hem de tepkisel hızlı büyüyüşünün en büyük kanıtı Zeytin.
Son on gündür Zeytin evde olduğu zamanlarda Yaprak’ın yakın takibi altında. Hatta ona birkaç defa dokunma şansı bile oldu. Onun Zeytin’e çok ciddi ve hayret içindeki bakışlarını yakaladığımda gülmeden edemiyorum. Neler geçiyor acaba minik kuşumun kafasından : “Bu dev gibi, tüy dolu şeyde nesi ? Bu ne garip sesler çıkartıyor böyle ? Neden evde herkes benimle çok ilgileniyor da, o hiç yüzüme bakmıyor ? ” …
Minik Yaprak’ın en sevdiği aktivitelerden birisi gün içinde en az iki defa salıncağa binmek. Ben de bu aktiviteden çok hoşlanıyorum çünkü sallanmak Yaprak’ın uykusunu getiriyor ve sonrasında bir-iki saat ben de dinlenebiliyorum.
Artık sahilde daha uzun kalabiliyoruz. Genelde ilk uzun deniz seansımızın sonunda Yaprak denizin içinde, omzumda uykuya dalıyor. Kısa süreli bu kestirmeyi fotoğraflamak çok eğlenceli. Dört küçük çocuklu aile yantana denize giriyoruz. Yaprak çocukların en küçüğü. Her gün yoklama verircesine eş zamanlarda kumsalda buluşup gürültülü bir şekilde birlikte yüzüyoruz. Yaprak’ın bu kalabalık ilk arkadaş grubunda Derin (fotoğrafta), Ceren ve Kerem kardeşler var. Önümüzdeki günlerde onlarla birlikte fotoğraflarımızı da blogumuza ekleyeceğiz.
Anneanne Yaprak’la bütün gün çok ilgileniyor. Anneannenin arkadaşları da; Serap ve Hülya Teyzeler sık sık Yaprak’ı görmek için geliyorlar.
Bugün Yaprak dev timsah ile amansız bir mücadeleye girişti. Olayın gelişimi ve sonuçlanışını saniye saniye foto-anne kareledi ve bu kahramanlık hikayesini belgeledi …
Foto 1 : Yaprak için sıradan bir deniz günüydü. Sahile geldi, şezlonguna oturdu ve biraz güneşlendi.
Foto 2 : Derken sıcak onu bunalttı ve kendini özgürce serin sulara attı.
Foto 3 : Denizden çıkınca dev bir timsah Yaprak’ı gafil avladı ve Yaprak kendisini bir anda onun ağzının içinde buldu.
Foto 4 : Dövüş anlarını foto-anne farklı açılardan yakaladı.
Foto 5 : Kahraman Yaprak dev timsahın dişlerine hırsla yapıştı ve onları yerlerinden sökercesine salladı.
Foto 6 : Kahramanımız Yaprak kendisinden çok emindi, arada kameralarımıza poz vermeyi bile ihmal etmedi.
Foto 7 : Dev timsahla olan savaşını büyük bir zaferle bitiren korkusuz Yaprak, hayranlarının ısrarlarını kıramadı ve fanatiği foto-anne ile bir fotoğraf çektirmeyi kabul etti.
Foto 8 : Bu yoğun mücadele ve hayran akınından sonra doğal olarak kahramanımız Yaprak yorgun düştü ve ağzını ortadan ikiye ayırdığı dev timsahın yanında mutlu bir uykuya daldı.
Babamızın yoğun talebi üzerine Yaprak’ın yeni Datça fotoğraflarını bloga ekledim. Günlerimiz çok güzel geçiyor. Datça’ya ikinci defa indik ve ben ikinci defa fotoğraf makinamızı unuttum. Mümkün olduğunca çok anı yakalmaya çalışıyorum ama maalesef bazıları da kaçıyor.
Yaprak sabahları bol bol denize giriyor. Hatta bugün bir baktım kucağımda denizin içinde uyumuş. Ben o sırada iki küçük çocuk annesi tatlı bir kadın ile sohbet ediyordum, bizimki bana farkettirmeden sızıvermiş. Aslında bıraksam bütün gününü suyun içinde geçirebilir Yaprak, o derece seviyor denizi
Geçen gün bahçenin ortasında kocaman bir kaplumbağa yürüyordu. Hemen Eda’yı çağırdım, o çok heyecanlandı ve bayağı oynadı kaplumbağa ile. Yaprak’da “bu da nesi?” dercesine garip garip baktı minik hayvana. Etrafta o kadar çok böcek ve hayvan var ki, Datça’da yaşayıp doğyayı sevmemek imkansız.
Yaprak’ın en yakın oyun arkadaşı tabii ki kuzen Eda. Eda onu çok seviyor ve her an ilgileniyor. Bu arada en çok vakit geçirdiği oyuncaklardan biri de fotoğrafta görülen anneannenin kedili yastığı. Anneannenin yastık düşkünlüğü en çok Yaprak’a yaradı. Yaprak’ın evin tartışmasız hakimi olan kaplan parçası Zeytin’e olan dehşet dolu bakışlarını henüz yakalayamadım ama umuyorum ki en kısa sürede birkaç kare çekebileceğim.
Tags: 7 aylık bebek gelişimi, ataman aral, Datça Aktur, eda dede, ipek aral kişioğlu
1 Temmuz Yaprak’ın dedesinin 65. yaşgünüydü. Akşam sahilde yemeğe çıktık ve Yaprak bu önemli güne “yaşgünü falan anlamam, olmuş gecenin bir kör saati, ben uzatırım ayağımı iki seksen, keyfime bakarım” diyerek katıldı.
Bu yıl siteyi arılar basmış. Masaya gelen ekmeğe bile yüzlercesi saldırıyor. Eda etrafta avaz avaz bağırarak kaçışırken, biz de oflayıp pufladık durduk. Güneş batınca bir anda ortadan yok olmasalar gecemiz gerçekten çok sıkıntılı geçecekti.
Bu arada evin tartışmasız hakimi Zeytin dedenin yaşgününü aşağıdaki pozu vererek kutladı ….
Tags: ataman aral, Datça Aktur, eda dede, zeytin aral
Yazılarımıza Gelen Son Yorumlar