Mülkiye’den en sevgili kadim dostum Mehtap günübirlik iş için Ankara’dan İstanbul’a geldi. Biz de Yaprak’la apar topar hazırlandık ve onunla Taksim’de buluştuk. Öğlen acıkınca nefis salatalar yiyerek karnımızı doyurduk. Hava bugün o kadar güzeldi ki, ‘artık yazı getirdik’ dedik. Yemekten sonra bir “Mehtap’la İstanbul” klasiği yaptık ve St. Antoine Kilise’sinde mum diktik, Tanrı’ya dileklerimizi ilettik. Saatler ilerledi ve Mehtap işinin başına Ankara’ya, biz ise Nişantaşı’na anneannelere doğru kendi ayrı yollarımıza koyulduk.

Anneannelerde dayın Alp’le karşılaştık. O kendi evine, Anadolu yakasına taşındığından beri görüşememiştik. Seni çok büyümüş buldu.

Derken deden seni kucağına aldı. Bir bastın yaygarayı, sen çığlık çığlığa ağlarken biz de sana arsızca güldük !!!! Çok mu ayıp ettik kuşum ?

Annen senin o pofidik ayaklarını hart hurt yer

Etiketler: 5 aylık bebek gelişimi, alp aral, ataman aral, mehtap durmuş